Somboon’s basic translation

Just another WordPress.com weblog

Semester 2010

There are three groups of students who have registered in Semester 2/2010.

Group 1

1.ขัตติยา นามแสง  10. ธนรัตน์ สิทธิพล  19. โสภิศา พรหมดวง 
2. เขมทัศน์ บำรุงกิจ  11. จรัสศรี สังข์สุข  20. รัศมี สำราญดี 
3. กุลภรณ์ บุญสิทธิ์  12. ชนาทิพย์ จิตรจำลอง  21. สุวาณีย์ สุทธิวิเศษ 
4. ฐิติรัตน์ บัวไสว  13. หทัยชนก เกษมวิลาศ  22. พิชชาพร เลิศเกียรติปีติ 
5. รสรินทร์ ล้อมเนตร  14. ธนนันทร์ จันทร์สิริทรัพย์  23. รัตติยา สิทธิสมบูรณ์ 
6. จันทิมา ช้อยอนุรักษ์  15. นีรชา อมรศิลป์  24. นัฐศรา เผือกหวาน 
7. สุภามาศ คงไพรสันต์  16. อังคณา วงษ์ศิริศักดิ์  25. เสาวภา ธุมชัย 
8. วันวิสาข์ อินทร์กลั่น  17. ศุภรัตน์ อมรรัตนาศิริ  26. จินตหรา รัตนเกื้อกูล 
9. ณัฐฐินันท์ เซี่ยมเอคู  18. สุพิชชา ศศิธร  27. กัญชพร โชคไชย 
   29. วรพล พัวพงศกร 28. ศติศา แป้นน้อย 

Group 2

1. ดลยา ชินสมุทร  10. อมรรัตน์ สุขทรัพย์  19. พรไพลิน เธียรศิริพิพัฒน์ 
2. ปรินทิพย์ พลพิทักษ์  11. มิ่งขวัญ สมุทรทอง  20. กมลรัตน์ ไกรนุยะฉันท์ 
3. ธนัทชา สนสายันต์  12. ดาวียา วงศ์ยังอยู่  21. ยลดา กาญจนชัยสิทธิ์ 
4. ธนาภรณ์ พุทธวารีกานต์  13. สิรวิชญ์ เอียดแก้ว  22. บุษบา วรวิเศษ 
5. พรรณณารา สระแก้ว  14. วนาลี เศารยะโศภิต  23. สุธาทิพย์ สุขประเสริฐ 
6. รพีพรรณ เอี่ยมปริก  15. ธัญญาพร เจริญพรสมบัติ  24. อัจฉราพร สีคำ 
7. วชิรา ใสสอาด  16. วัชราภรณ์ ภู่ประไพ  25. ปวีณา แสงสงคราม 
8. อรอุมา ปรีวิชัย  17. สมพิศ พินยา  26. ธนวรรณ จตุพรวาที 
9. กัญญลักษณ์ จิรัฐกิตินันท์  18. พนา ตฤณกานน  27. ณัฐธิดา วินัยกุลนิรัตน์ 
    28. ธนภูมิ ถาวรพานิช 

 Group 3

1. ณัฐยา อินทะโพธิ์  12. อรชา จารุวรานนท์  23. ธัญวรรณ จันทร์อ่อน 
2. สุขวุฒิ พิทยจำรัส  13. วัชรินทร์ ทองสุข  24. อภิวรรณ เหลืองเทียมทอง 
3. มลฤดี ชีระรมย์  14. กฤติกา วิเศษหมื่น  25. พรนภัส รักษาทรัพย์ 
4. โสภิดา บัวศรี  15. ธนัชชา เจนกระโทก  26. สรัลนุช อัตถวิบูลวงศ์ 
5. วัชรี ทับเมือง  16. ปฐมพงษ์ แก้วโสธร  27. กรรณิกา เทนสิทธิ์ 
6. วาสนา วาปีเน  17. สุภาพร อ่องธรรมกุล  28. วรกานต์ กับกิว 
7. ศิราภรณ์ พุ่มจิ๋ว  18. กนกวรรณ แก้วแกมทอง  29. นภาพร เจดีย์ 
8. อมรรัตน์ สีคัตทะนาม  19. สุปราณี หัตถดล  30. พรพิกุล พิงโคกกรวด 
9. ปรียาภรณ์ วุฒินราพร  20. สาวิณี พันธุ์สถิตย์  31. อนิสรา กันยารัตน์ 
10. ภัทรนันทน์ ตันอารีย์  21. อุษา คงหอม  32. ศศิวรรณ เมืองวงษ์ 
11. ศิรินทิพย์ ขจรกลิ่นมาลา  22. ณัฐวุฒิ ชุนเชย  33. สุกัลยา มะโนวรรณ

 Task 3

You have to choose one of Folk and Fairy Tales from http://www.rickwalton.com/folktale/folktale.htm

Group 1  = from the story H to K

Group 2 = from the story D to G

Group 3 = from the story A to K

Task 1

Translate English Aesop’s fables into Thai

Click this www to get the detail about your task .    http://www.aesopfables.com/aesop3.html

Group 1 Group 2 Group 3
1. The Kid and the Wolf 1. The Lion the Wolf and the Fox 1. The Monkey and the Camel
2. The Kings Son and the Painted Lion 2. The Lioness 2. The Monkey and the Dolphin
3. The Kingdom of the Lion 3. The Little Boy and Fortune 3. The Monkey and the Fishermen
4. The Kites and the Swans 4. The Lost Wig 4. The Monkeys and Their Mother
5. The Labourer and the Nightingale 5. The Man Bitten by a Dog 5. The Mountain in Labor   
6. The Laborer and the Snake 6. The Man and His Two Sweethearts 6. The Mountains in Labour  
7. The Lamb and the Wolf 7. The Man and His Wife 7. T he Mouse and the Bull  
8. The Lamp 8. The Man and His Two Wives 8. The Mouse the Frog and the Hawk   
9. The Lark Burying Her Father 9. The Man and the Satyr 9. The Mother and the Wolf  
10. The Lark and Her Young Ones 10. The Man and the Satyr (2) 10. The  Mule  
11. The Lion and the Boar 11. The Man and the Lion 11. The Mules and the Robbers  
12. The Lion and the Bull 12. The Man and the Serpent 12. The North Wind and the Sun  
13. The Lion and the Dolphin 13. The Man and the Wood 13. The Nurse and the Wolf  
14. The Lion and the Eagle 14. The Man and the Wooden God 14. The Oak and the Reeds  
15. The Lion and the Fox 15. The Man the Boy and the Donkey 15. The Oak and the Woodcutters  
16. The Lion and the Hare 16. The Manslayer 16. The Oaks and Jupiter  
17. The Lion and the Mouse 17. The Mice and the Weasels 17. The Old Hound  
18. The Lion and the Mouse 18. The Man the Horse the Ox and the Dog 18. The Old Lion  
19. The Lion and the Three Bulls 19. Mercury and the Sculptor 19. The Old Man and Death  
20. The Lion in Love 20. Mercury and the Workmen 20. The Old Man and Death  
21. The Lion in Love 21. Mercury and the Woodman 21. The Old Woman and the Physician  
22. The Lion in a Farmyard 22. The Milk Woman and Her Pail 22. The Old Woman and the Wine Jar
23. The Lion Jupiter and the Elephant 23. The Milkmaid and Her Pail 23. The Old Woman and the Wine-Jar
24. The Lion the Bear and the Fox 24. The Miller His Son and Their Ass 24. The Olive Tree and the Fig Tree  
25. The Lion the Fox and the Ass 25. The Mischievous Dog 25. The One Eyed Doe  
26. The Lion the Fox and the Beasts 26. The Miser 26. The One-Eyed Doe  
27. The Lion the Mouse and the Fox 27. The Miser and His Gold 27. The Ox and the Frog  
28. The Lion and the Statue 28. The Mole and His Mother 28. The Oxen and the Axle Trees
29. The Lion’s Share   29. The Oxen and the Butchers
    30. The Owl and the Birds  
    31. The Partridge and the Fowler  
    32. The Peacock and Juno  
    33. The Peacock and Juno  

Task 2

Music translation: You have to translate only one Thai song and one English song with VDO music or linking to http://www.  where the VDO music is and submit in your own web page.

Watch VDO: how to translate it as an example:

Thai music

English music

5 Comments »

  1. The Mouse and the Bull
    A BULL was bitten by a Mouse and, by the wound, tried to
    capture him. But the Mouse reached his hole in safety. Though
    the Bull dug into the walls with his horns, he tired before he
    could rout out the Mouse, and crouching down, went to sleep
    outside the hole. The Mouse peeped out, crept furtively up his
    flank, and again biting him, retreated to his hole. The Bull
    rising up, and not knowing what to do, was sadly perplexed. At
    which the Mouse said, “The great do not always prevail. There
    are times when the small and lowly are the strongest to do
    mischief.”

    เจ้าหนูกับวัว
    วัวตัวหนึ่งได้ถูกเจ้าหนูกัดและ โกรธที่เป็นแผล มันพยายามจะจับเจ้าหนูตัวนั้น แต่เจ้าหนูก็หนีไปถึงโพรงของมันอย่างปลอดภัย แม้ว่าวัวจะขุดเข้าไปในกำแพงโดยใช้เขาของมัน ก่อนที่มันจะเหนื่อยมันมันก็สามารถเอาหนูออกมาได้ และคุกเข้าลงไปนอนอยู่นอกโพรง เจ้าหนูแอบมองและพุ่งออกมาลับๆล่อๆอยู่ด้านข้าง และกัดวัวอีกครั้ง แล้วถอยหนีกลับเข้าไปในโพรง วัวไม่รุว่าต้องทำยังไง ได้แต่เสียใจงงงวย เจ้าหนูก็พูดขึ้นมาว่า “สิ่งที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้มีชัยเสมอไป ในบางครั้งสิ่งที่เล็กและต่ำต้อยกว่าก็แข็งแรงและทำอันตรายได้เช่นกัน”

    Comment by นางสาวศิราภรณ์ พุ่มจิ๋ว | November 16, 2010 | Reply

  2. The Little Boy and Fortune
    A little boy wearied with a long journey , lay down overcome with fatigue on the very brink of a deep well. Being within an inch of falling into the water, Dame Fortune, it is said, appeared to him: “Little boy, pray wake up: for had you fallen into the well, the blame will be thrown on me, and I shall get an ill name among mortals; for I find that men are sure to blame their calamities to me, however much by their own folly they have really brought them on themselves.” “Every one is more or less master of his own fate.”

    เด็กผู้ชายตัวน้อยกับโชคชะตา

    เด็กชายคนหนึ่งเหนื่อยล้ากับการเดินทางที่ยาวไกล เขาประกาศอย่างแน่วแน่ว่าเขาต้องเอาชนะความเหนื่อยล้าที่อยู่ริมบ่อน้ำที่แสนลึกให้ได้ จนเขาเกือบจะตกลงไปในน้ำ โชคของเขา เขาพูดที่ว่าเขาควรแสดงตัวของเขาและควรตื่นตัวจากความสงบ ดั่งที่เขากล่าวไว้: “เด็กชายตัวน้อย ตื่นขึ้นมาภาวนาว่า: การถูกตำหนิจากการตกลงมาในบ่อน้ำของฉันนั้นมันจะเป็นเหมือนการขว้างปาสิ่งของใส่ฉัน และฉันคงจะโชคร้ายอยู่ท่ามกลางความตาย; สำหรับฉัน การพบผู้คนนั้น ทำให้ฉันแน่ใจว่า นั้นคือเคราะห์ร้ายของฉัน อย่างไรก็ตามโดยส่วนใหญ่มีความเขลาอยู่ในตัวของพวกเขาเอง นั้นคือความเป็นจริงที่นำมาซึ่งตัวของพวกเขา” ”ทุกๆคนจะมีความฉลาดมากหรือน้อยนั้นก็ขึ้นอยู่กับชะตาของตัวเอง”

    Comment by Tanutcha Sonsayan | November 17, 2010 | Reply

  3. สิงโต หมี เเละสุนัขจิ้งจอก

    สิงโตและหมีได้จับเด็กมา แล้วในขณะเดียวกันก็เกิดการต่อสู้กันอย่างดุเดือด เพื่อที่ต่างฝ่ายต่างจะได้ครอบครองเด็กไว้ ในขณะนั้นพวกเขาก็เกรงกลัวว่าจะเจ็บตัว เเล้วก็หมดเเรงกับการต่องสู้ที่ยาวนาน พวกเขานอนลง หมดกำลังด้วยควมอ่อนล้า สุนัขจิ้งจอกที่เคยได้ไปอยู่บริเวณรอบๆพวกเขาเมื่อนานมาเเล้วหลายครั้งหลายหน ได้เห็นหมี เเละสิงโตนอนเเผ่อยู่บนพื้นพร้อมกับเด็กที่นอนอยู่ตรงกลางไม่ได้ถูกแตะต้อง สุนัขจิ้งจิกวิ่งเข้าไปในระหว่างหมีกับสิงโต เเละจับเด็กมาครอบครองเเล้วก็วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วเท่าที่จะเร็วได้ สิงโตเเละหมีเห็นเเต่ไม่สามารถลุกขึ้นได้ทันกับสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น “โชคร้ายของพวกเราแล้วล่ะ เราน่าจะมีเรี่ยวเเรงต่อสู้เเละทรมาน ตัวเราเท่านั้นที่จะให้บริการปิดบัญชีของสุนัขจิ้งจอก ”

    บางครั้งในสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นคนหนึ่งเหนื่อยทำทั้งหมด แต่คนอื่นกลับได้ประโยชน์ไปทั้งหมด

    Comment by นัฐศรา เผือกหวาน A.E. 2-1 | November 18, 2010 | Reply

  4. The Nurse and the Wolf

    “Be quiet now,” said an old Nurse to a child sitting on her
    lap. “If you make that noise again I will throw you to the Wolf.”

    Now it chanced that a Wolf was passing close under the window
    as this was said. So he crouched down by the side of the house
    and waited. “I am in good luck to-day,” thought he. “It is sure
    to cry soon, and a daintier morsel I haven’t had for many a long
    day.” So he waited, and he waited, and he waited, till at last
    the child began to cry, and the Wolf came forward before the
    window, and looked up to the Nurse, wagging his tail. But all the
    Nurse did was to shut down the window and call for help, and the
    dogs of the house came rushing out. “Ah,” said the Wolf as he
    galloped away,

    “Enemies promises were made to be broken.”

    หญิงเลี้ยงเด็กและหมาป่า

    “ เงียบเดี๋ยวนี้นะ ” หญิงชราผู้ซึ่งเป็นผู้ดูแลเด็กพูดให้เด็กคนหนึ่งมานั่งที่ตักของเธอ “ถ้ายังส่งเสียงดังอีกครั้ง” ฉันจะโยนแกไปให้หมาป่ากิน
    โดยความบังเอิญ หมาป่าก็เดินผ่านมาที่ใต้หน้าต่าง เหมือนอย่างที่เธอได้กล่าวมา หมาป่าจึงหมอบลงรอที่ข้างๆบ้านแล้วพลางคิดในใจว่า “วันนี้ฉันคงโชคดี” “แน่นอนในที่สุดก็ต้องร้องไห้เพราะฉันมีอาหารจำนวนเล็กน้อยซึ่งไม่เพียงพอในแต่ละวันที่แสนจะยาวนาน ” ดังนั้นเขาจึงได้แต่รอ รอ และ รอ จนในที่สุด เด็กก็เริ่มร้องไห้อีกครั้ง หมาป่าจึงตรงเข้ามาที่หน้าต่างและมองหาหญิงผู้ดูแลเด็กพร้อมกับแกว่งหางของมัน แต่คนเลี้ยงเด็กก็ปิดหน้าต่างและร้องเรียกให้คนมาช่วย และสุนัขที่เฝ้าบ้านก็วิ่งออกมา “ อ๊ากกกกก” หมาป่าร้องพร้อมกับวิ่งหนีไปด้วยความรวดเร็ว

    “ สัญญาของศัตรูย่อมถูกทำลาย”

    Comment by นางสาว วัชรินทร์ ทองสุข major. English | November 19, 2010 | Reply

  5. The Man, the Horse, the Ox, and the Dog

    A HORSE, Ox, and Dog, driven to great straits by the cold, sought shelter and protection from Man. He received them kindly,
    lighted a fire, and warmed them.
    He let the Horse make free with his oats, gave the Ox an abundance of hay,and fed the Dog with meat from his own table.
    Grateful for these favors, the animals
    determined to repay him to the best of their ability.

    For this purpose, they divided the term of his life between them, and each endowed one portion of it with the qualities which chiefly characterized himself.

    The Horse chose his earliest years and gave them his own attributes: hence every man is in his youth impetuous, headstrong, and obstinate in maintaining his own
    opinion.

    The Ox took under his patronage the next term of life,and therefore man in his middle age is fond of work, devoted to labor, and resolute to amass wealth and to husband his resources.

    The end of life was reserved for the Dog, wherefore the old man is often snappish, irritable, hard to please, and selfish,
    tolerant only of his own household,
    but averse to strangers and to all
    who do not administer to his comfort or to his necessities.

    คน ม้า วัว และสุนัข

    ม้า วัว และสุนัข ได้ถูกช่วยเหลือให้พ้นจากความหนาวและได้ที่พักอาศัยและการปกป้องคุ้มครองจากคน เขาให้พวกมันได้รับแสงไฟและได้ความอบอุ่น เขาเอาข้าวโอ๊ตของเขาให้แก่ม้า ให้หญ้าแห้งแก่วัว และให้เนื้อที่วางไว้บนโต๊ะของเขาแก่สุนัข พวกสัตว์เหล่านี้รู้สึกขอบคุณกับสิ่งที่คนทำให้ พวกมันตัดสินใจกันว่าต้องตอบแทนคนให้สุดความสามารถ

    จุดประสงค์ของพวกสัตว์คือแบ่งช่วงเวลาในการทำให้คนมีลักษณะเหมือนพวกมัน

    ม้าเลือกในช่วงแรกและถ่ายทอดลักษณะของตัวตน ด้วยเหตุนี้ทุกคนที่อยู่ในวัยหนุ่มสาวมักใจร้อน เอาแต่ใจและมีความคิดที่ดื้อรั้น

    หลังจากนั้นวัวก็ได้อุปถัมภ์ในระยะต่อมาของชีวิตและด้วยเหตุนี้ชายในวัยกลางคนจึงเป็นคนที่ชอบการทำงาน อุทิศตนเพื่อการทำงาน และจัดการสะสมความมั่นคงในชีวิตและการแต่งงานของพวกเขา

    ท้ายสุดของช่วงชีวิตเหลือไว้ให้สุนัข เพราะเหตุนี้ชายชรามักจะฉุนเฉียวง่าย โกรธง่าย ยากที่จะยอมให้อภัยและเห็นแก่ตัว จะให้อภัยก็เฉพาะกับคนในบ้าน แต่จะรังเกียจคนแปลกหน้าและทุกคนที่ไม่ทำให้เขานั้นเกิดความสะดวกสบายหรือสิ่งที่เขาต้องการ

    Comment by นายพนา ตฤณกานน | November 28, 2010 | Reply


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: