Somboon’s basic translation

Just another WordPress.com weblog

Aesop’s Fables

Submit your translation of Aesop’s fable here. You have to post both Englsih and Thai on The Comment.  http://www.aesopfables.com/aesop2.html

A.E. 2-1

1. The Eagle and the Jackdaw
 2. The Eagle and the Kite
 3. The Eagle and the Fox
 4. The Eagle the Cat and the Wild Sow
 5.The Farmer and His Sons
 6. The Farmer and the Cranes
7.  The Farmer and the Fox
 8. The Father and His Two Daughters
 9. The Father and His Sons
10. The Fighting Cocks and the Eagle
11. The Fisherman Piping
12. The Fisherman and His Nets
13. The Fisherman and the Little Fish
14. The Flea and the Man
15. The Flea and the Ox
16. The Fishermen
17. The Flea and the Wrestler
18. The Flies and the Honey Pot
19. The Fly and the Draught Mule
20. The Four Oxen and the Lion
21. The Fowler and the Viper
22. The Fox and the Bramble
23. The Fox and the Cat
24. The Fox the Cock and the Dog
25. The Fox and the Crane
26. The Fox and the Crow
27. The Fox and the Crow
28. The Fox Who Had Lost His Tail
29. The Fox and the Goat
30. The Fox and the Goat
31. The Fox and the Grapes
32. The Fox and the Grapes
33. The Fox and the Hedgehog
34. The Fox and the Leopard
35. The Fox and the Lion
36. The Fox and the Lion
37. The Fox and the Mask
38. The Fox and the Mosquitoes
39. The Fox Without a Tail
40. The Fox and the Woodcutter

A.E. 2-2

1.  The Ant and the Dove

2. The Ant and the Grasshopper

3. The Ass and the Grasshopper

4. The Bald Man and the Fly

5. The Bear and the Two Travelers

6. Belling the Cat
7. The Cat-Maiden
8. The Cat and the Mice 
9. The Cock and the Pearl

10. The Crow and the Pitcher

11. The Farmer and the Snake

12. The Farmer and the Stork 

13. The Fawn and His Mother

14. The Fir-Tree and the Bramble 
15. The Fisher
16. The Fisher and the Little Fish
17. The Fox and the Mask

18. The Fox and the Monkey

19. The Fox and the Stork
20. The Hare and the Hound 
21. The Hare and the Tortoise
22. The Frogs and the Well
23. The Hares and the Frogs
24. The Hunter and the Woodman 
25. The Kid and the Wolf 

26.  The Lion and the Eagle

27. The Lioness 
28. The Milkmaid and Her Pail
29. The Old Woman and the Wine-Jar 
30. The Shepherd and the Sea 
31. The Shepherd's Boy

32. The Shepherd’s Boy and the Wolf

33. The Sick Stag 
34. The Two Crabs
35. The Two Pots 
36. The Wolf and the Kid

67 Comments »

  1. 6. Belling the Cat
    Long ago, the mice had a general council to consider what measures they could take to outwit their common enemy, the Cat. Some said this, and some said that; but at last a young mouse got up and said he had a proposal to make, which he thought would meet the case. “You will all agree,” said he, “that our chief danger consists in the sly and treacherous manner in which the enemy approaches us. Now, if we could receive some signal of her approach, we could easily escape from her. I venture, therefore, to propose that a small bell be procured, and attached by a ribbon round the neck of the Cat. By this means we should always know when she was about, and could easily retire while she was in the
    neighbourhood.”
    This proposal met with general applause, until an old mouse got up and said: “That is all very well, but who is to bell the Cat?” The mice looked at one another and nobody spoke. Then the old mouse said:
    “It is easy to propose impossible remedies.”

    พูกกระพรวนแมว

    นานมาแล้ว พวกหนูได้ประชุมหารือในระดับแกนนำว่า จะหามาตรการใดกับ “เจ้าแมว” ศัครูขาประจำของพวกเขา บ้างก็บอกว่าอย่างนู้ บ้างก็พูดว่าอย่างนี้ แต่ในที่สุดเข้าหนูหนุ่มได้ลุกขึ้นเสนอว่าสมควรเผชิญหน้ากับเรื่องนี้ “พวกท่านต้องเห็นด้วย” เขาพูด “ที่หัวหน้าของพวกเราต้องตกอยู่ในอันตรายนั้น เกิดจากความเจ้าเสห์แสนกลและการโป้ปดของศตรูขณะที่มันปรากฎตัวขึ้นต่อหน้า ตอนนี้ถ้าเรารับรู้สัญญาณถึงการปรากฎตัวของเธอ เราะก็จะหลบหนีจากเธอได้ง่ายขึ้น ฉะนั้นข้าขอเดิมพันที่เราจะหากระพรวนเล็กๆ มา แล้วนำมันไปติดกับริบบิ้นทีผูกรอบคอของมัน หมายความว่าเราจะรู้ตลอดว่าเธออยู่ที่ไหน เมื่อไหร่ เราก็จะได้ซ่อนตัวทันท่วงทีเมื่อธออยู่ในบริเวณรังของเรา”

    ด้วยข้อเสนอนี้พวกแกนนำต่างก็ปรบมือให้ จนกระทั่งหนูชราได้ลุกขึ้นมาว่า “ที่ว่ามาก็ดี แล้วใครมันจะไปเป็นคนผูกกระพรวนแมวละ?” พวกหนูต่างมองหน้ากันและไม่มีใครพูดอะไร แล้วเจ้าหนูชราก็พูดว่า

    “พูดง่าย แต่ทำยาก”

    Comment by Surasak Tulathiphakul | February 5, 2010 | Reply

  2. 10. The Crow and the Pitcher
    A CROW perishing with thirst saw a pitcher, and hoping to find water, flew to it with delight. When he reached it, he discovered to his grief that it contained so little water that he could not possibly get at it. He tried everything he could think of to reach the water, but all his efforts were in vain. At last he collected as many stones as he could carry and dropped them one by one with his beak into the pitcher, until he brought the water within his reach and thus saved his life.
    Necessity is the mother of invention.

    อีกากับเหยือกน้ำ
    อีกาตัวหนึ่งรู้สึกเบื่อหน่ายกับการดูเหยือกน้ำ และมีความหวังที่จะเจอน้ำ
    มันยินไปด้วยความสบายใจ เมื่อมันไปถึงเหยือกน้ำ มันได้พบกับความเศร้าที่ในเหยือกน้ำมีน้ำอยู่เพียงน้อยนิด และเป็นไปได้ยากที่มันเอื้อมแตะเหยือกน้ำ มันพยายามทำทุกวิถีทางที่จะได้น้ำมา แต่แล้วความพยายามของมันก็ดูไร้ค่า สุดท้ายมันจึงเก็บก้อนหินให้พอเท่าที่จะขนหยดน้ำของพวกมันเพียงลำพัง โดยใช้จะงอยปากของมันงัดเข้าไปในเหยือก จนสำเร็จด้วยตัวของมันเอง ดังนั้นชีวิตขิงมันจึงอยู่รอดได้อย่างปลอดภัย
    ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

    Comment by จารุวรรณ ภูกองทุ่ง | February 5, 2010 | Reply

  3. […] Aesop’s Fables […]

    Pingback by Task 1 & 2 « Somboon’s basic translation | February 5, 2010 | Reply

  4. The Two Crabs
    One fine day two Crabs came out from their home to take a stroll on the sand. “Child,” said the mother. “you are walking very ungracefully. You should accustom yourself, to walking straight firward without twisting from side to side” “Pray,mother” said the young one, ” do but set the example yourself, and I will follow you.”
    Example is the best precept

    วันหนึ่ง มีปู 2 ตัว แม่ลูกได้เดินออกมาจากบ้านของพวกมันเพื่อเดินเล่นบนหาดทราย “เจ้าปูน้อยลูกรัก” แม่ปูเรียก “เจ้ากำลังเดินได้แย่มากๆ เจ้าต้องปรับการเดินของเจ้าใหม่ เพื่อที่เวลาเดิน จะได้เดินได้ตรงๆไม่เบี้ยวจากข้างไปข้าง” “โถ่!,แม่..”เจ้าปูน้อยร้องขึ้น “เดินต่อไปและหาตัวอย่างใหม่ด้วยตัวของเจ้าเอง,และแม่จะเดินตามเจ้าไป”
    คำสั่งสอนที่ดีที่สุดคือการยกตัวอย่าง

    Comment by MissPhloisirung Tantiphaetthayangkoon | February 6, 2010 | Reply

  5. 20. The Hare and the Hound
    A HOUND started a Hare from his lair, but after a long run, gave up the chase. A goat-herd seeing him stop,mocked him, saying “ The little one is the best runner of the two”. The Hound replied, “ You do not see the difference between us : I was only running for a dinner, but he for his life.”
    กระต่ายกับสุนัข
    สุนัขเริ่มล่ากระต่ายจากถ้ำของมัน แต่หลังจากที่วิ่งอยู่นาน ก็ล้มเลิกการไล่ล่า คนเลี้ยงแพะเมื่อเห็นเขาหยุด ก็หัวเราะเยาะ พูดว่า “ ระหว่างพวกเจ้า ผู้ที่ตัวเล็กคือผู้วิ่งที่ดีที่สุด” สุนัขตอบว่า “ เจ้าไม่เห็นความแตกต่างระหว่างเรา ฉันวิ่งเพียงแค่ได้มื้อค่ำ แต่เขาวิ่งเพื่อรักษาชีวิตของเขา”

    Comment by ธีรตา แข็งกิจ | February 7, 2010 | Reply

  6. 2. The Ant and the Grasshopper
    In a field one summer’s day a Grasshopper was hopping about,
    chirping and singing to its heart’s content. An Ant passed by, bearing along with great toil an ear of corn he was taking to the nest.
    “Why not come and chat with me,” said the Grasshopper,
    “instead of toiling and moiling in that way?”
    “I am helping to lay up food for the winter,” said the Ant,
    “and recommend you to do the same.”
    “Why bother about winter?” said the Grasshopper,” we have got plenty of food at present.” But the Ant went on its way and continued its toil. When the winter came the Grasshopper
    had no food and found itself dying of hunger, while it saw the ants distributing every day corn and grain from the stores they had collected in the summer. Then the Grasshopper knew:
    It is best to prepare for the day of necessity

    มดกับตั๊กแตน
    วันหนึ่งในฤดูร้อน ตั๊กแตนตัวหนึ่งกำลังสนุกสนานกับการร้องรำทำเพลง พวกมดได้เดินผ่านมาด้วยท่าทางที่ขยันขันแข็ง พวกมันกำลังขนข้าวโพดไปเก็บสะสมที่รัง
    “ทำไมพวกเจ้าไม่มาสนุกกับข้าก่อนละ” เจ้าตั๊กแตนพูด
    “แทนที่จะต้องมาเหน็ดเหนื่อยทำงานหนักอย่างนี้”
    “พวกข้ากำลังช่วยกันเก็บสะสมเสบียงไว้กินในยามหน้าหนาว” มดพูด “และขอแนะนำให้เจ้าทำแบบพวกข้านะ”
    “ทำไมจะต้องกังวลกับฤดูหนาว” ตั๊กแตนพูด “พวกเรายังคงมีอาหารมากมายในตอนนี้”
    แต่พวกมดก็ไม่ได้สนใจ ยังคงช่วยกันเก็บอาหารต่อไป เมื่อฤดูหนาวมาถึงตั๊กแตนไม่สามารถหาอาหารกินได้ และมันได้พบว่าในขณะที่มันกำลังจะตายด้วยความหิวนั้น มันได้เห็นพวกมดแบ่งอาหารที่เป็นข้าวโพดและเมล็ดพืชที่พวกมันเก็บสะสมไว้ในหน้าร้อนให้แก่กันทุกวัน
    ตั๊กแตนจึงได้รู้ว่า
    การเตรียมพร้อมในสิ่งที่จำเป็นเป็นสิ่งที่ควรทำ

    นางสาวอัมพิกา จันตา อส.2-2
    51501030041-3

    Comment by Miss Umpika Chanta | February 7, 2010 | Reply

  7. 3. The Ass and the Grasshopper

    Comment by จุฑารัตน์ ทิมาบุตร | February 10, 2010 | Reply

  8. 3. The Ass and the Grasshopper
    AN ASS having heard some Grasshoppers chirping,was highly enchanted;and,desiring to possess the same charms of melody, demanded what sort of food they lived on to give them such beautiful voices.They replied,”The dew.” The Ass resolved that he would live only upon dew,and in a short time died of hunger.
    Even a fool is wise it is too late!

    เจ้าลาโง่กับตั๊กแตน
    เจ้าลาโง่ได้ยินเสียงตั๊กแตนร้องเสียงเจื้อยแจ้ว ทำให้เคลิบเคลิ้มเป็นอย่างมาก
    และปราถนาที่จะครอบครองเสียงรอ้งที่น่าหลงไหลนี้ มันต้องการประเภทของอาหารที่ทำให้เสียงไพเราะ
    ตั๊กแตนตอบ”น้ำค้าง” เจ้าลาโง่ตัดสินใจว่าจะอาศัยอยู่บนน้ำค้าง และในเวลาสั้นๆมันก็ตามด้วยความหิว

    แม้แต่คนโง่ที่มีปัญญาก็ยังสายเกินไป

    Comment by จุฑารัตน์ ทิมาบุตร | February 10, 2010 | Reply

  9. 17.The Fox and the Mask
    A fox had by some means got into the store-room of a theatre.Suddenly he observed a face glaring down on him and began to be very frighten; but looking more closely he found it was only a Mask such as actors use to put over their face. “Ah,”said the Fox, “you look very fine; it is a pity you have not got any brains.”
    Outside show is poor substitute for inner worth.

    สุนัขจิ้งจอกกับหน้ากาก
    มีสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งมันมีจุดประสงค์บางอย่างที่จะเข้าไปในโกดังของโรงละคร ทันใดนั้นเขาสังเกตุเห็นว่า มีแสงระยิบระยับสวยงามส่องมายังใบหน้าของเขาและแฝงด้วยความหน้ากลัว เเต่เมื่อมองดูมันอย่างใกล้ชิด ปรากฏว่ามันเป็นเพียงหน้ากากดังเช่นเวลาที่นักแสดงใส่มันเพิ่อปิดบังใบหน้าของพวกเขา “อ่าๆ”สุนัขจิ้งจอกรำพึงกับตนเอง “มันช่างดูภายนอกสวยงามแต่น่าเสียดายที่ภายในมันกลวงและว่างเปล่า”

    คติ เราไม่ควรจะคบคนเพียงภายนอกโดยไม่ได้ดูนิสัยใจคอเพราะบางคนภายนอกอาจดูดีแต่ภายในช่างสกปรก

    โดย น.ส.ขวัญเกล้า มะลุลี อส.2-2

    Comment by kwanklao malulee | February 10, 2010 | Reply

  10. 14. The Fir-Tree and the Bramble
    A Fir-Tree said boastingly to the Bramble, “You are useful for nothing at all; while I am everywhere used for roof and house.” The Bramble answered: “You poor creature, if you would only call to mind the axes and saws which are about to hew you down, you would have reason to wish that you had grow up a Bramble, not a Fir-Tree.”
    Better poverty without care, than riches with.

    ต้นสนกับต้นแบรมเบิล
    ต้นสนพูดโอ้อวดกับต้นแบรมเบิลว่า “คุณไม่มีประโยชน์อะไรเลย ขณะที่ฉันอยู่ที่ไหนก็ตามก็ถูกใช้สำหรับเป็นหลังคาและบ้าน” ต้นแบรมเบิลตอบว่า “คุณเข้าใจผิดหรือเปล่า ถ้าคุณต้องการเป็นเพียงแค่ที่สนใจของขวานและเลื่อยซึ่งเป็นสิ่งที่โค่นคุณลงมา คุณจะต้องมีเหตุผลเพื่อหวังว่าคุณจะมีการเจริญเติบโตขึ้นเป็นต้นแบรมเบิล ไม่ใช่ต้นสน”
    ความยากจนที่ปราศจากสิ่งที่ทำให้วิตกกังวลดีกว่าร่ำรายแล้วมีแต่ความวิตกกังวล

    Comment by เกษร รูปพรม | February 12, 2010 | Reply

  11. The Fox and the Goat

    By an unlucky chance a Fox fell into a deep well from which he
    could not get out. A Goat passed by shortly afterwards, and asked
    the Fox what he was doing down there. “Oh, have you not heard?”
    said the Fox; “there is going to be a great drought, so I jumped
    down here in order to be sure to have water by me. Why don’t you
    come down too?” The Goat thought well of this advice, and jumped
    down into the well. But the Fox immediately jumped on her back,
    and by putting his foot on her long horns managed to jump up to
    the edge of the well. “Good-bye, friend,” said the Fox, “remember
    next time,

    “Never trust the advice of a man in difficulties.”

    เรื่องหมาป่ากับแพะ
    โชคไม่ดีที่เจ้าหมาป่า ตกลงไปในบ่อน้ำที่ลึกพอสมควร มันพยายามที่จะขึ้นมาจากบ่อน้ำนั้น แต่มันขึ้นมาเองไม่ได้ ไม่นานนักได้มีแพะตัวหนึ่งผ่านมาและได้ถามหมาป่าว่า
    “หมาป่า เจ้าลงไปทำอะไรอยู่ในบ่อน้ำนั่นน่ะ?” และหมาป่าได้บอกกลับไปว่า
    “อ้าว.. นี่เจ้าไม่รู้หรอกหรือ เขาว่าบ้านเรากำลังจะขาดน้ำนะ แล้งมากเลยด้วย ฉันก็เลยกระโดลงมาในบ่อนี้ เพื่อให้แน่ใจว่าฉันจะมีน้ำใช้แน่ๆ แล้วเธอจะไม่โดดลงมาด้วยหรือ”
    เจ้าแพะครุ่นคิดดูว่าหมาป่าให้คำแนะนำที่ดีอยู่เหมือนกัน ว่าแล้วก็เจ้าแพะก็กระโดดตามลงบ่อน้ำไป
    ทันใดนั้นเอง เจ้าหมาป่า ไม่รอช้ากระโดดขึ้นหลังแพะและ ต่อตัวกระโจนขึ้นไปโดยใช้เท้าของตัวเองเหยียบที่เขาของแพะขึ้นไปที่ปากบ่อทันที และได้พูดว่า”ลาก่อนเพื่อนรัก ไว้เจอกันใหม่ จำเอาไว้นะ”
    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :อย่าหลงเชื่อใครง่ายๆโดยเฉพาะผู้ที่ดูไม่น่าไว้วางใจ

    Comment by นางสาวสิริอร เฉยชิต | February 13, 2010 | Reply

  12. The Fox and the Lion
    A FOX saw a Lion confined in a cage, and standing near him, bitterly reviled him. The Lion said to the Fox, “It is not thou who revilest me; but this mischance which has befallen me.”

    สุนัขจิ้งจอกกับสิงโต
    สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งเห็นสิงโตที่อยู่เบื้องหน้า ถูกคุมขังให้ไร้อิสรภาพอยู่ในกรงขัง
    จึงใช้ถ้อยคำหยาบคายด่าส่อเสียดเจ้าสิงโตตัวนั้น เจ้าสิงโตจึงพูดกับสุนัขจิ้งจอกว่า
    “ ไม่ใช่ทีของแกที่จะด่าเราได้เท่านั้น แต่นี้มันเป็นโชคร้ายของเราแค่นั้นเอง “

    Comment by Anusara Intasara | February 13, 2010 | Reply

  13. The Fox and the Lion
    A FOX saw a Lion confined in a cage, and standing near him, bitterly reviled him. The Lion said to the Fox, “It is not thou who revilest me; but this mischance which has befallen me.”

    สุนัขจิ้งจอกกับสิงโต
    สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งเห็นสิงโตที่อยู่เบื้องหน้า ถูกคุมขังให้ไร้อิสรภาพอยู่ในกรงขัง
    จึงใช้ถ้อยคำหยาบคายด่าส่อเสียดเจ้าสิงโตตัวนั้น เจ้าสิงโตจึงพูดกับสุนัขจิ้งจอกว่า
    “ ไม่ใช่ทีของแกที่จะด่าเราได้เท่านั้น แต่นี้มันเป็นโชคร้ายของเราแค่นั้นเอง “

    นางสาว อนุสรา อินทสระ
    2-1 ภาษาอังกฤษสื่อสารสากล

    Comment by Anusara Intasara | February 13, 2010 | Reply

  14. The Hen and the Swallow

    A HEN finding the eggs of a viper and carefully keeping them warm, nourished them into life. A Swallow, observing what she had done, said, “You silly creature! why have you hatched these vipers which, when they shall have grown, will inflict injury on all, beginning with yourself?’

    ………………………………………………..

    เรื่อง แม่ไก่กับนกนางแอ่น

    แม่ไก่ตัวหนึ่งพบไข่งูพิษหลายฟอง มันนำไข่เหล่านั้นไปกกดูแลอย่างทะนุถนอม ให้ความอบอุ่นกับพวกมัน
    นกนางแอ่นตัวหนึ่งเฝ้าดูอยู่ แล้วร้องบอกว่า “เจ้าไก่โง่ เหตุใดมัวกกไข่งูพิษเหล่านี้ ซึ่งเมื่อพวกมันโตขึ้นมา จะทำอันตรายทุกคนแล้วจะเริ่มต้นกับตัวเจ้าเอาเจ้าเป็นรายแรก”

    นางสาวราตรี อะฮีร์ 51501030051-2 อังกฤษสื่อสาร 2-1

    Comment by Miss Ratree A-hee 51501030051-2 {A.E 2-1} | February 13, 2010 | Reply

  15. The Old Woman and the Wine-Jar
    AN OLD WOMAN found an empty jar which had lately been full of prime old wine and which still retained the fragrant smell of it former contents. She greedily placed it several times to her nose, and drawing it backwards and forwards said, “O most delicious! How nice must the wine itself have been, when it leaves behind in the very vessel which contained it so sweet a perfume!”
    The memory of a good deed lives.

    เรื่อง หญิงชรากับโถเหล้าองุ่น
    หญิงชราคนหนึ่งเดินมาพบโถเหล้าองุ่นที่ว่างเปล่าโถหนึ่งถูกทิ้งวางอยู่ข้างถนน แต่ยังมีกลิ่นเหล้าองุ่นที่ยังหลงเหลือติดอยู่เล็กน้อยโชยกระทบเข้าจมูก หญิงชราจึงเดินเข้าไปหยิบโถเหล้าองุ่นขึ้นสูดดมอย่างเต็มกำลังพร้อมหายใจเข้าปอดด้วยความสดชื่น หญิงชรารำพึงกับตนเอง
    “เอ้ออ… ขนาดโถเปล่ายังหอมได้ถึงเพียงนี้ เมื่อตอนที่มีเหล้าองุ่นอยู่ในนั้น คงจะหอมอย่างกับน้ำหอมแน่ๆ”
    เป็นเหมือนความทรงจำที่ยังเหลืออยู่ของคุณงามความดีจากผู้ที่ล่วงลับ

    Comment by น.ส.ณฐพร อิ่มมาก (51501030099-1) อส.2-2 | February 13, 2010 | Reply

  16. 11. The Farmer and Snack
    One Winter a farmer found a snack stiff and frozen with cold. He had compassion on it,and taking it up,placed it in his bosom. The snack was quickly revived by the warmth, and resuming its natural instinct, bit its benefactor, inflicting on him a mortal wound. “Oh” cried the farmer with his last breath,”I am rightly served for pitying a scoundrel”

    11. ชาวนากับงู
    วันหนึ่งในฤดุหนาว ชาวนาคนหนึ่งได้พบกับงูตัวหนึ่งที่นอนขดอยู่ในความหนาว ด้วยความสงสาร เขาจึงอุ้มมันมาแนบที่อก ทำให้เจ้างูได้รับความอบอุ่นและฟื้นตัวเร็ว และเมื่อมันกลับสู่สภาพเดิม ด้วยสัญชาติญาณมันจึงกัดผู้มีพระคุณของมัน ทำให้ชาวนาถึงแก่ความตาย “ โอ้ว”
    ชาวนาร้องก่อนหมดลมหายใจ “ ฉันดูแลเจ้าอย่างดีเพราะความสงสารสัตว์ชั่วอย่างเจ้า ”

    Saowaluck Pongsakkajon
    English 2-2 No. 51501030060-3

    Comment by Saowaluck Pongsakkajon | February 14, 2010 | Reply

  17. The Fox and the Crow

    A Fox once saw a Crow fly off with a piece of cheese in its beak and settle on a branch of a tree. “That’s for me, as I am a Fox,” said Master Reynard, and he walked up to the foot of the tree. “Good-day, Mistress Crow,” he cried. “How well you are looking to-day: how glossy your feathers; how bright your eye. I feel sure your voice must surpass that of other birds, just as your figure does; let me hear but one song from you that I may greet you as the Queen of Birds.” The Crow lifted up her head and began to caw her best, but the moment she opened her mouth the piece of cheese fell to the ground, only to be snapped up by Master Fox. “That will do,” said he. “That was all I wanted. In exchange for your cheese I will give you a piece of advice for the future

    “Do not trust flatterers.”

    สุนัขจิ้งจอกกับอีกา

    ครั้งหนึ่ง สุนัขจิ้งจอกเห็นอีกาบินไปพร้อมกับคาบชีสชิ้นหนึ่งไว้ในปากแล้วหยุดพักที่กิ่งของต้นไม้ต้นหนึ่ง “นั่นมันสำหรับชั้น เพราะชั้นนั้นเป็นสุนัขจิ้งจอก” นายสุนัขจิ้งจอกพูด จากนั้นมันเดินเข้าไปใกล้โคนต้นไม้ “สวัสดี คุณนายกา” มันร้องเรียก “วันนี้คุณช่างดูดีเหลือเกิน ขนของคุณช่างเงางาม ดวงตาของคุณช่างสดใส ผมรู้สึกมั่นใจว่าเสียงของคุณจะต้องไพเราะกว่านกตัวไหนๆ เหมือนดังรูปร่างลักษณะของคุณ ขอเพียงผมได้ยินแค่เพียงเพลงเพลงเดียวจากคุณ ผมจะยอมรับคุณในฐานะราชินีแห่งนก” อีกายกหัวของมันขึ้นแล้วเริ่มส่งเสียงร้องให้ดีที่สุด แต่ทันใดนั้นเองเมื่อมันอ้าปากชีสชิ้นนั้นก็ล่วงลงสู่พื้น แต่ทว่ามันได้ถูกคว้าไว้โดยสุนัขจิ้งจอก “นั่นแหละ” มันพูด “นั่นแหละสิ่งที่ข้าต้องการ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับชีสของเจ้า ข้าจะให้คำแนะนำไว้ใช้ในอนาคต
    “อย่าไว้ใจคนประจบสอพลอ”

    Comment by Thanyanit Worasarn | February 14, 2010 | Reply

  18. The Fox and the Leopard

    THE FOX and the Leopard disputed which was the more beautiful of the two. The Leopard exhibited one by one the various spots which decorated his skin. But the Fox, interrupting him, said, “And how much more beautiful than you am I, who am decorated, not in body, but in mind.”

    สุนัขจิ้งจอกกับเสือดาว

    สุนัขจิ้งจอกกับเสือดาวถกเถียงกันว่าใครเป็นผู้ที่สง่างามกว่ากัน เสือดาวแสดงจุดมากมายที่ตกแต่งบนผิวของมันทีละจุด แต่สุนัขจิ้งจอกพูดขัดมันว่า “ข้าสง่างามกว่าเจ้าเพียงไหนน่ะหรือ สิ่งที่ข้าถูกตกแต่งนั้นไม่ใช่ร่างกาย หากแต่ว่าเป็นภายในจิตใจ”

    Comment by Purin Teekapowan | February 14, 2010 | Reply

  19. 22. กบกับบ่อน้ำ
    กบ2ตัวอาศัยอยู่ในโคลน วันหนึ่งในฤดูร้อนโคลนได้แห้งลง พวกมันจึงมองหาสถานที่ใหม่เพื่อจะไปอาศัยในที่ที่มันชอบเป็นที่ที่ชื้นถ้าพวกมันสามารถหาได้ จากนั้นมันก็พบบ่อน้ำลึก หนึ่งในพวกมันมองลงไปในบ่อน้ำและพูดกับอีกตัวหนึ่งว่า”นี่ดูจะเป็นสถานที่ที่เยี่ยมเลยทีเดียว เรากระโดดลงไปและย้ายมาอยู่ที่นี่กันเถอะ” แต่อีกตัวหนึ่งซึ่งมีความฉลาดตอบว่า”อย่าเพิ่งเพื่อนสมมุติว่าบ่อน้ำห้งเหมือนบ่อโคลน เราจะขึ้นมาอีกครั้งได้อย่างไร”

    คติ:คิดก่อนทำ

    Comment by Saowaluk Saekoo | February 15, 2010 | Reply

  20. สิงโตกับนกอินทรี
    นกอิทรีซึ่งต่อสู้กับสิงโตและอ้อนวอนสิงโตให้ทำสัญญาเป็นพันธมิตรซึ่งมีผลประโยชน์ร่วมกัน
    สิงโตตอบนกอินทรีว่า “ข้าไม่คัดค้าน” แต่เจ้าต้องทำตามคำเรียกร้อง แล้วเจ้าจะหาใครมารับรองว่าสิ่งที่เจ้าพูดนั้นเป็นความจริวเพราะว่าข้าจะสามารถจะเชื่อผู้อื่นได้เท่ากับเพื่อนผู้ซึ่งสามารถบินหนีไปที่ใดก็ได้ที่เขาอยากจะไปได้อย่างไร

    คติ:ลองก่อนที่จะเชื่อ

    Comment by Hanthaya Yansaara | February 15, 2010 | Reply

  21. 11. The Farmer and Snack
    One Winter a farmer found a snack stiff and frozen with cold. He had compassion on it,and taking it up,placed it in his bosom. The snack was quickly revived by the warmth, and resuming its natural instinct, bit its benefactor, inflicting on him a mortal wound. “Oh” cried the farmer with his last breath,”I am rightly served for pitying a scoundrel”

    11. ชาวนากับงู
    วันหนึ่งในฤดุหนาว ชาวนาคนหนึ่งได้พบกับงูตัวหนึ่งที่นอนขดอยู่ในความหนาว ด้วยความสงสาร เขาจึงอุ้มมันมาแนบที่อก ทำให้เจ้างูได้รับความอบอุ่นและฟื้นตัวเร็ว และเมื่อมันกลับสู่สภาพเดิม ด้วยสัญชาติญาณมันจึงกัดผู้มีพระคุณของมัน ทำให้ชาวนาถึงแก่ความตาย “ โอ้ว”
    ชาวนาร้องก่อนหมดลมหายใจ “ ฉันดูแลเจ้าอย่างดีเพราะความสงสารสัตว์ชั่วอย่างเจ้า ”

    Comment by Saowaluck Pongsakkajon | February 15, 2010 | Reply

  22. นายอนิรุธต์ มีชัย อ.ส. 2-2 เลขที่ื 51501030065-2

    27. The Lioness
    A CONTROVERSY prevailed among the breasts of the filed as to which of the animals deserved the most credit for producing the greatest number if whelps at a birth. They rushed clamorously into the presence of the Lioness and demanded of her the settlement of the dispute. “And you,” they said. “How many sons have you at a birth?” The Lioness laughed at them, and said: “Why! I have only one: but that one is altogether a thoroughbred Lion.”

    The value is in the worth, not in the number.

    แม่สิงโต
    การถกเถียงกันมีอยู่ร่ำไปท่ามกลางหมู่สัตว์ป่าในเรื่องที่ว่าสัตว์ชนิดใดควรจะได้รับการยอมรับเรื่องจำนวนการให้กำเนิดลูกของตนมากที่สุด พวกมันรีบเร่งอย่างอึกทึกเพื่อเข้าร่วมของแม่สิงโตและความต้องการของหล่อนเกี่ยวกับการโต้เถียงของการตั้งถิ่นฐาน “แล้วเธอล่ะ เธอมีลูกกี่ตัวตอนเธอคลอดนะ” พวกเขาถาม แม่สิงโตหัวเราะแลพูดว่า “ทำไมหรือ! เรามีตัวเดียว แต่ลูกของเราเพียงตัวเดียวได้ถูกสรรสร้างขึ้นด้วยสิ่งดีๆของสิงโตไว้ทั้งหมด”

    Moral: คุณค่าขึ้นอยู่กับคุณภาพไม่ใช่ปริมาณ

    Comment by อนิรุธต์ มีชัย | February 15, 2010 | Reply

  23. The Eagle and the Kite

    AN EAGLE, overwhelmed with sorrow, sat upon the branches of a
    tree in company with a Kite. “Why,” said the Kite, “do I see you
    with such a rueful look?’ “I seek,” she replied, “a mate suitable
    for me, and am not able to find one.” “Take me,” returned the
    Kite, “I am much stronger than you are.” “Why, are you able to
    secure the means of living by your plunder?’ “Well, I have often
    caught and carried away an ostrich in my talons.” The Eagle,
    persuaded by these words, accepted him as her mate. Shortly
    after the nuptials, the Eagle said, “Fly off and bring me back
    the ostrich you promised me.” The Kite, soaring aloft into the
    air, brought back the shabbiest possible mouse, stinking from the
    length of time it had lain about the fields. “Is this,” said the
    Eagle, “the faithful fulfillment of your promise to me?’ The Kite
    replied, “That I might attain your royal hand, there is nothing
    that I would not have promised, however much I knew that I must
    fail in the performance.”
    ……………………….

    นกอินทรีย์กับนกเหยี่ยว

    นางนกอินทรีย์ตัวหนึ่ง นั่งอยู่บนกิ่งไม้ต้นหนึ่งในฝูงของนกเหยี่ยวด้วยอารมณ์ที่ท่วมท้นไปด้วยความเศร้าใจ “ไง” นกเหยี่ยวตัวหนึ่งร้องทัก “ทำไมเธอถึงดูห่อเหี่ยวอย่างนั้น” “ฉันมองหาคู่น่ะ” เธอตอบ “คู่ที่เหมาะสมกับฉัน แต่ก็ยังไม่เจอซักตัว” “เลือกฉันสิ่” นกเหยี่ยวเสนอ “แน่นอนฉันต้องแข็งแกร่งกว่าที่เธอเป็น ฉันสามารถคุ้มครองเธอให้ปรอดภัยจากการถูกแย่งชิงอาหาร และฉันก็จะจับเจ้านกกระจอกเทศตัวใหญ่ด้วยกรงเล็บของฉัน และหิ้วมาให้เธอบ่อย ๆ ด้วย” นางนกอินทรีย์ถูกชักจูงด้วยถ้อยคำอ่อนหวาน เธอจึงยอมรับเจ้านกเหยี่ยวเป็นคู่ครอง ในไม่ช้าหลังจากแต่งงาน นางนกอินทรีย์ก็ได้พูดขึ้นว่า “ไหนลองออกไปจับเจ้านกกระจอกเทศมาให้ฉันตามที่เธอสัญญาไว้ซิ” เจ้านกเหยี่ยวจึงทยานขึ้นไปบนฟ้า มันนำหนูที่วัน ๆ ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในทุ่งนาที่ทั้งสกปรก และโสโครกที่สุดกลับมา “อะไรเนี่ย !” นางนกอินทรีย์ร้อง “เนี่ยหรอคือสัจจะที่เธอสัญญากับฉันว่าจะทำให้สำเร็จ” นกเหยี่ยวจึงตอบกลับไปว่า “ในตอนนั้นฉันอาจทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอมา จึงไม่มีสิ่งไหนที่ฉันจะไม่สัญญาหรอก ในเมื่อฉันก็รู้อยู่แล้วว่าฉันก็ต้องล้มเหลวในการกระทำนั้นอยู่ดี”

    Comment by น.ส.จีรนุช คมขำ อ.ส.2-1 | February 17, 2010 | Reply

  24. The Ass and His Shadow

    A TRAVELER hired an Ass to convey him to a distant place. The
    day being intensely hot, and the sun shining in its strength, the
    Traveler stopped to rest, and sought shelter from the heat under
    the Shadow of the Ass. As this afforded only protection for one,
    and as the Traveler and the owner of the Ass both claimed it, a
    violent dispute arose between them as to which of them had the
    right to the Shadow. The owner maintained that he had let the
    Ass only, and not his Shadow. The Traveler asserted that he had,
    with the hire of the Ass, hired his Shadow also. The quarrel
    proceeded from words to blows, and while the men fought, the Ass
    galloped off.

    In quarreling about the shadow we often lose the substance.

    ลากับเงา

    มีนักเดินทางคนหนึ่งได้จ้างลาเพื่อใช้พาเขาไปยังที่ที่ไกลแสนไกล เนื่องด้วยอากาศที่เริ่มร้อนขึ้นในตอนกลางวัน และแสงแดดที่ยิ่งแรงขึ้นแรงขึ้น นักเดินทางจึงตัดสินใจหยุดพัก นักเดินทางมองหาที่หลบแดดภายใต้เงาของลา เงาของลานั้นสามารถใช้กำบังแดดได้เพียงแค่คนเดียว แต่ทั้งนักเดินทางและเจ้าของลาต่างก็ต้องการที่ตรงนั้น การโต้เถียงที่รุนแรงได้เริ่มขึ้นระหว่างนักเดินทางกับเจ้าของลาผู้ซึ่งต้องการหลบแดดภายใต้เงาของลา เจ้าของลาอ้างว่า เขาได้ให้นักเดินทางเช่าเฉพาะตัวลา ไม่ได้ให้เช่าเงาของลาด้วย นักเดินทางก็อ้างว่า เขาได้เช่าทั้งตัวลาและเงาของลาด้วย การโต้เถียงทำให้เกิดการทะเลาะวิวาท และในขณะที่เขาทั้งสองกำลังทะเลาะกันนั้น ลาก็ได้วิ่งหนีไป

    การทะเลาะกันจะทำให้เสียประโยชน์กันทั้งคู่

    Comment by ไพสิฐ สุขทิพยาโรจน์ อส.2-1 | February 17, 2010 | Reply

  25. The Fox and the Crow

    A CROW having stolen a bit of meat, perched in a tree and held it
    in her beak. A Fox, seeing this, longed to possess the meat
    himself, and by a wily stratagem succeeded. “How handsome is the
    Crow,” he exclaimed, in the beauty of her shape and in the
    fairness of her complexion! Oh, if her voice were only equal to
    her beauty, she would deservedly be considered the Queen of
    Birds!” This he said deceitfully; but the Crow, anxious to refute
    the reflection cast upon her voice, set up a loud caw and dropped
    the flesh. The Fox quickly picked it up, and thus addressed the
    Crow: “My good Crow, your voice is right enough, but your wit is
    wanting.”

    สุนัขจิ้งจอกกับนกกา

    มีนกกาตัวหนึ่งกำลังกินเนื้อชิ้นหนึ่งที่ได้ขโมยมา มันเกาะอยู่บนต้นไม้และถือเนื้อในปากของหล่อน สุนัขจิ้งจอกเห็นนกกาเข้า แล้วก็อยากจะครอบครองเนื้อชิ้นนั้นมาเป็นของตนเอง แล้วก็ออกอุบายล่อลวงที่จะได้เนื้อนั้นมาให้สำเร็จ “ช่างเป็นนกกาที่ีูรูปงามอะไรเช่นนี้” สุนัขจิ้งจอกอุทานขึ้น ในความงามของรูปร่างและก็ท่าทางที่สง่างามของเธอ “โอ้ ถ้าเสียงของเธอไพเราะเหมือนกับความงามของเธอ เธอน่าจะได้รับการรับเลือกให้เป็นราชินีแห่งบรรดานกทั้งหลาย” สุนัขจิ้งจอกพูดด้วยเจตนาที่หลอกลวง แต่นกกาไม่ยอมรับในความคิดของสุนัขจิ้งจอกเกี่ยวกับเสียงของเธอ นกกาจึงร้องเสียงกาอย่างดัง และเนื้อที่อยู่ในปากของหล่อนก็หล่น สุนัขจิ้งจอกจึ่งรีบคว้าเนื้อที่ตกลงมาอย่างรวดเร็ว แล้วด้วยเหตุนี้ก็ได้พูดกับนกกาว่า “นกกาเอ๋ย เสียงของเธอนะสมควรอยู่แล้ว แต่ที่เธอต้องการคือปัญญา”

    “คนประจบประแจงไว้ใจไม่ได้”

    Comment by Thamonlak Luangchuang | February 17, 2010 | Reply

  26. The Fishermen

    SOME FISHERMEN were out trawling their nets. Perceiving them to be very heavy, they danced about for joy and supposed that they had taken a large catch. When they had dragged the nets to the shore they found but few fish: the nets were full of sand and stones, and the men were beyond measure cast down so much at the disappointment which had befallen them, but because they had formed such very different expectations. One of their company,an old man, said, “Let us cease lamenting, my mates, for, as it
    seems to me, sorrow is always the twin sister of joy; and it was only to be looked for that we, who just now were over-rejoiced,should next have something to make us sad.”

    ชาวประมง

    ชาวประมงกลุ่มหนึ่ง ได้ออกไปลากแหจับปลาของพวกเขา มันดูเหมือนเป็นงานที่หนักหนายิ่งนัก พวกเขาโลดเต้นไปด้วยความสนุกสนานและทึกทักว่าการจับปลาครั้งนี้นั้นยิ่งใหญ่เหลือเกิน เมื่อพวกเขาดึงแหไปยังชายฝั่ง พวกเขาพบปลาน้อยมาก แหเต็มไปด้วยทรายและก้อนหินมากมาย ชาวประมงที่อยู่ไกลออกไปรู้สึกหดหู่ใจกับความผิดหวังที่จับปลาได้น้อยลง แต่สิ่งนี้ก่อให้เกิดความหวังที่แตกต่างออกไป หนึ่งในกลุ่มของชาวประมง ชายแก่ผู้หนึ่ง กล่าวว่า
    “เลิกเศร้าโศกกันเถิดพวกเรา สิ่งนี้เหมือนเกิดขึ้นเสมอเวลาที่ฝาแฝดน้องข้ามีความสุข ความเศร้าใจจะอยู่เสมอ เคียงคู่กับความสุข และมันก็คอยอยู่กับพวกเรา ผู้ซึ่งตอนนั้น ดีใจกันมากเกินไป ครั้งหน้าอาจเกิดบางอย่างที่ทำให้เราโศกเศร้าอีก”

    Comment by น.ส.วิภารัตน์ เหล็งสา อส.2-1 | February 17, 2010 | Reply

  27. The fox and the monkey.

    A fox and a monkey were traveling together on the same road. As they journeyed, they passed through a cemetery full of monuments.
    ” All of these monuments which you see,”said the monkey, ” are elected in honor of my ancestor, who were in their day freedmen and citizens of great renown.” The fox replied, ” You have chosen the most appropriate subject for your falsehood, as i’m sure none of your ancestor will be able to to contradict you.”
    A false tale often betrays itself.

    ” หมาจิ้งจอกและลิง ”

    หมาจิ้งจอกและลิงได้เดินทางร่วมกันบนถนนเดียวกัน ขณะที่พวกเขาออกเดินทางก็ผ่านป่าช้าที่เต็มไปด้วยอนุสาวรีย์ “ทั้งหมดของอนุสาวรีย์นี้ที่คุณเห็น”
    ลิงกล่าวว่า ” มีการเลือกตั้งในศักดิ์ศรีของบรรพบุรุษ ประชาชน พลเมืองต่างๆ ซึ่งมีชื่อเสียงมาก ”
    จิ้งจอกกล่าวว่า “คุณได้เลือกเรื่องที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการโกหกของคุณ แต่ฉันแน่ใจว่าไม่มีบรรพบุรุษของท่านคนใดจะสามารถไปเถียงคุณได้ ”

    *- เรื่องเท็จมักจะหักหลังตัวมันเอง -*

    นาย สรสิช ปาลคำ 51501030063-7 อ.ส.2-2

    Comment by Sorasit Pankum | February 17, 2010 | Reply

  28. Mr.Attasit Ponsen;English Communication International 2-1
    ;ID- 51501030111-4
    The Bowman and Lion
    A VERY SKILLFUL BOWMAN went to the mountains in search of game, but all the beasts of the forest fled at his approach.
    The Lion alone challenged him to combat.
    The Bowman immediately shot out an arrow and said to the Lion:”I send thee my messenger, that from him thou mayest learn what I myself shall be when I assail thee.”
    The wounded Lion rushed away in great fear, and when a Fox who had seen it all happen told him to be of good courage and not to back off at the first attack he replied:
    “You counsel me in vain; for if he sends so fearful a messenger, how shall I abide the attack of the man himself?’

    Be on guard against men who can strike from a distance.

    นายนักธนูและสิงโต
    มีนายนักธนูที่มีความเชี่ยวชาญมากผู้หนึ่ง ได้ไปที่เทือกเขาเพื่อการออกหาล่าสัตว์,
    แต่ทว่าเหล่าสัตว์ทั้งหมดในป่าใหญ่ได้หลบหนีเมื่อเขาเข้ามาหยามกาย.
    มีเพียงเจ้าสิงโตเท่านั้นที่ได้ท้าทายต่อสู้กับนายนักธนู.
    นายนักธนูยิงธนูไปอย่างฉับพลันและพูดกับเจ้าสิงโตว่า ; ฉันจะเป็นยมทูตแก่ท่าน, นั้นคือฉันจะเป็นผู้ที่ให้บทเรียนแก่ท่านเมื่อฉันทำร้ายท่าน.
    เจ้าสิงโตที่บาดเจ็บได้วิ่งหนีไปด้วยความหวาดกลัวมากและเมื่อเจ้าสุนัขจิ่งจอกตัวหนึ่งได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น,บอกเจ้าสิงโตว่าเป็นความกล้าหาญที่ดี และไม่กลับหนีไปจากการโจมตีหละ เจ้าสุนัขจิ่งจอกได้กล่าว.
    คุณได้แนะนำฉันหรือเปล่า ? ; แล้วถ้าคุณเป็นยมทูตที่น่ากลัวบ้างหละ? , ฉันควรจะปฏิบัติจากการโจมตีเขาชายคนนั้นอย่างไร?

    *- ควรที่จะระแวดระวังจากชายผู้ที่สามารถโจมตีจากระยะไกล -*
    Mr.Attasit Ponsen;English Communication International 2-1
    ;ID- 51501030111-4

    Comment by Mr.Attasit Ponsen | February 17, 2010 | Reply

  29. The Eagle and the Jackdaw

    AN EAGLE, flying down from his perch on a lofty rock, seized upon a lamb and carried him aloft in his talons. A Jackdaw, who witnessed the capture of the lamb, was stirred with envy and determined to emulate strength and flight of the Eagle. He flew around with a great whir of his wings and settled upon a large ram, with the intention of carrying him off, but his claws became entangled in the ram’s fleece and he was not able to release himself, although he fluttered with his feathers as much as he could. The shepherd, seeing what had happened, ran up and caught him. He at once clipped the Jackdaw’s wings, and taking him home at night, gave him to his children. On their saying, “Father, what kind of bird is it?’ he replied, “To my certain knowledge he is a Daw; but he would like you to think an Eagle.”
    อินทรี กับ อีกา
    มีนกอินทรีตัวหนึ่ง กำลังบินลงมาจากคอนไม้ที่สูงตระหง่านของมัน และจับลูกแกะบินขบินขึ้นไปด้วยเล็บเท้าของมัน
    อีกาตัวหนึ่งเห็นการจับแกะดังนั้น เกิดการริษยา และตัดสินใจเอาอย่างความแข็งแรง และการบินของนกอินทรี
    อีกาจึงออกบินไปรอบๆ ด้วยเสียงที่ดังกระหึมจากปีกของมัน และเกาะลงที่แกะตัวผู้ตัวใหญ่ ตัวหนึ่ง ด้วยหวังว่าจะแบกแกะนั้นขึ้นไป
    แต่อุ้งเล็บของอีกากลับติดเข้าไปในขนแกะ และไม่สามารถจะเอามันออกได้ แม้ว่าจะกระพือปีกของมันมากเพียงใด
    คนเลี้ยงแกะเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงรีบวิ่งเข้ามาจับอีกา คนเลี้ยงแกะได้ตัดปีกของอีกาออก และนำมัน กลับไปที่บ้านในคืนนั้น และให้มันกับลูก ๆของเขา
    เด็ก ๆ ถามว่า “พ่อ นี่มันคือนกอะไรหรอ” คนเลี้ยงแกะจึงตอบไปว่า “เท่าที่รู้ มันคือนกอีกา แต่ว่ามันอยากเป็น นกอินทรี”

    *น.ส. ขจรพรรณ แก้ววังน้ำ* –อส.2-1–

    Comment by Khajonphan Kaewwangnam | February 18, 2010 | Reply

  30. The Flea and the Man

    A MAN, very much annoyed with a Flea, caught him at last, and
    said, “Who are you who dare to feed on my limbs, and to cost me
    so much trouble in catching you?’ The Flea replied, “O my dear
    sir, pray spare my life, and destroy me not, for I cannot
    possibly do you much harm.” The Man, laughing, replied, “Now you
    shall certainly die by mine own hands, for no evil, whether it be
    small or large, ought to be tolerated.”

    เห็บกับชายหนุ่ม

    ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังหงุดหงิดเป็นอย่างมากกับตัวเห็บ เขาจึงได้จับมันและพูดว่า “เจ้าเป็นใครถึงได้กล้ามากินเลือดบนแขนของข้า และสร้างความยุ่งยากให้กับข้าในการไล่จับตัวเจ้า?” เจ้าเห็บตอบชายหนุ่มกลับไปว่า “โอ้…นายท่าน ข้าจะอ้อนวอนขอชีวิตน้อยๆของข้าหรือท่านจะฆ่าข้าให้ตายมันก็ไม่ทำให้ท่านเป็นอันตรายมากไปกว่านี้” ชายหนุ่มหัวเราะแล้วพูดว่า “แน่นอนว่าเจ้าจะต้องตายด้วยมือของข้า ไม่ใช่เพราะว่าข้าเป็นคนเลว หรือว่าเป็นตัวขนาดของร่างกาย แต่เพราะว่าทุกคนมีความอดทนเป้นของตนเอง”

    Comment by ไพสิฐ สุขทิพยาโรจน์ อส.2-1 | February 18, 2010 | Reply

  31. The Ant and the dove
    AN ANT went to the bank of a river to Quench its thierst, and being carried away by the rush of the stream, was on the pointof drowning. A Dove sitting on a tree overhanging the water plucked a leaf and let if fall into the stream close to her. The Ant climbed onto it and floated in safety to the bank. Shortly afterwards a birdcatcher came and stood under the tree, nad laid his lime-twigs for the Dove, which sat in the branches. The Ant, perceiving his design, stung him in the food. In pain the birdcather threw down the twigs, and the noise made the Dove take wing.
    One good turn deserves another

    มดกับนกพิราบ
    มดตัวหนึ่งเดินไปที่ตลิ่งเพื่อกินน้ำเพื่อดับกระหาย และไม่ทันระวังก็พลาดตกลงไปในลำธาร นกพิราบตัวหนึ่งเกาะอยู่บนต้นไม้เหนือลำธาร เด็ดใบไม้และนำไปวางใกล้ๆ มด มดไต่ข้นใบไม้และลอยเข้าฝั่งอย่างปลอดภัย ต่อมามีนายพรานมาและยืนอยู่ใต้ต้นไม้และหวังจะยิงนกพิราบที่เกาะอยู่ที่กิ่งไม้ มดผู้เห็นเหตุการณ์จึงเข้าไปกัดที่เท้าของนายพราน ด้วยความเจ็บนายพรานจึงทำปืนลั่นและเสียงนั้นทำให้นกพิราบบินหนีไป
    ความดีควรตอบแทน

    Comment by Miss Rattanaporn Saenborisut AE.2-2 | February 18, 2010 | Reply

  32. The Farmer and His Sons

    A FATHER, being on the point of death, wished to be sure that his sons would give the same attention to his farm as he himself had given it. He called them to his bedside and said, “My sons, there is a great treasure hid in one of my vineyards.” The sons, after his death, took their spades and mattocks and carefully dug over every portion of their land. They found no treasure, but the vines repaid their labor by an extraordinary and
    superabundant crop.

    ชาวไร่และลูกชายของเขา

    ขณะที่พ่อของชายหนุ่มใกล้สิ้นลมนั้น เขาอยากให้แน่ใจว่าลูกชายของเขานั้นจะดูแลไร่องุ่นเหมือนที่เขาเคยดูแล เขาเรียกลูกชายมาข้างๆแล้วพูดว่า “ลูกเอ๋ยที่ไร่องุ่นนั้นมีอภิมหาสมบัติซ่อนอยู่” หลังจากที่พ่อของชายหนุ่มตาย เขาได้เอาพลั่วไปขุดไปทุกส่วนของไร่อย่างระมัดระวัง เขาไม่พบสมบัติเลยแม้แต่ชิ้นเดียว แต่บรรดาต้นองุ่นทั้งหลายก็ได้ให้ผลผลิตที่สุดจะแสนวิเศษจากหยาดเหงื่อแรงกายของเขา

    Comment by Donapat Srisawai eg.2-1 | February 18, 2010 | Reply

  33. The Fisher and the Little Fish
    It happened that a Fisher, after fishing all day, caught only a little fish. “Pray, let me go, master,” said the Fish. “I am much too small for your eating just now. If you put me back into the river I shall soon grow, then you can make a fine meal off me.” “Nay, nay, my little Fish,” said the Fisher, “I have you now. I may not catch you hereafter.”
    A little thing in hand is worth more than a great thing in prospect.

    นักตกปลากับปลาตัวเล็ก
    มันเกิดอะไรขึ้นกับนักตกปลา หลังจากที่ตกปลามาทั้งวัน ก็จับได้แต่ปลาตัวเล็ก “ขอร้องล่ะ มาเถอะนะ” เขาพูดกับปลา “ฉันยังไม่โตพอสำหรับที่คุณจะกินตอนนี้ ถ้าคุณนำฉันไปในแม่น้ำ แล้วคุณกลับมาอีกจะสามารถนำฉันไปเป็นอาหารได้” “ไม่ ไม่ ปลาตัวของฉัน” นักตกปลาพูด “ฉันต้องการตอนนี้ ฉันหวังว่าจะไม่จับคุณหลังจากนี้”
    สิ่งของเล็กๆในมือคือสิ่งที่มีค่าที่สุดในความหวัง

    Comment by น.ส.วราพร พวงเรือนแก้ว อส.2-2 | February 18, 2010 | Reply

  34. 33.The SIck Stag
    A Sick Stag lay down in a quiet corner of its pasture-ground. His companions came in great numbers to inquire after his health, and each one helped himself to a share of the food which has been placed for his use, so that he died,not from his sickness, but from the failure of the means of living.
    Evil companions bring more hurt than profit.

    กวางป่วย
    กวางไม่สบายตัวหนึ่ง นอนราบอยู่ในมุมเงียบๆของทุ่งหญ้า เพื่อนๆมากมายเข้ามาถามทุกข์สุขเกี่ยวกับสุขภาพของเขา แล้วแต่ละตัวก็แบ่งเอาอาหารของเขาไปหมด จากนั้นเขาก็ตาย เขาไม่ได้ตายเพราะอาการป่วย แต่เขาตายเพราะความล้มเหลวของวิธีการดำรงชีวิต
    เพื่อนชั่วนำไปสู่ความเจ็บปวดมากกว่าผลประโยชน์

    Comment by เกวลิน วงปะละ | February 19, 2010 | Reply

  35. The Eagle, the Cat, and the Wild Sow

    AN EAGLE made her nest at the top of a lofty oak; a Cat, having
    found a convenient hole, moved into the middle of the trunk; and
    a Wild Sow, with her young, took shelter in a hollow at its foot.
    The Cat cunningly resolved to destroy this chance-made colony.
    To carry out her design, she climbed to the nest of the Eagle,
    and said, “Destruction is preparing for you, and for me too,
    unfortunately. The Wild Sow, whom you see daily digging up the
    earth, wishes to uproot the oak, so she may on its fall seize our
    families as food for her young.” Having thus frightened the Eagle
    out of her senses, she crept down to the cave of the Sow, and
    said, “Your children are in great danger; for as soon as you go
    out with your litter to find food, the Eagle is prepared to
    pounce upon one of your little pigs.” Having instilled these
    fears into the Sow, she went and pretended to hide herself in the
    hollow of the tree. When night came she went forth with silent
    foot and obtained food for herself and her kittens, but feigning
    to be afraid, she kept a lookout all through the day. Meanwhile,
    the Eagle, full of fear of the Sow, sat still on the branches,
    and the Sow, terrified by the Eagle, did not dare to go out from
    her cave. And thus they both, along with their families,
    perished from hunger, and afforded ample provision for the Cat
    and her kittens.

    นิทานอิสปเรื่อง นกอินทรี แมว และหมูป่า

    แม่นกอินทรีตัวหนึ่งได้สร้างรังของมันไว้บนต้นโอ๊กที่สูงตระหง่าน ส่วนเจ้าแมวก็ได้เจอโพรงต้นไม้ที่สะดวกสบาย น่าอยู่ ดังนั้นมันจึงย้ายเข้ามาอยู่โพรงตรงกลางของลำต้นไม้ และเจ้าหมูป่ากับลูก ๆ ของมัน และพวกมันก็พักอาศัยอยู่ในหลุมที่แม่หมูใช้เท้าขุดขึ้นมานั่นเอง แมวเจ้าเล่ห์ตั้งใจที่จะทำลายหมูป่าและลูก ๆ ของมัน มันจึงเริ่มวางแผนการปฏิบัติการ แมวเจ้าเล่ห์ได้ปีนขึ้นไปบนรังของนกอินทรี และกล่าวว่า “พวกเราช่างโชคร้ายเสียจริง ๆ ความพินาศกำลังจะคืบคลานมาหาข้า กับ เจ้า” เจ้าหมูป่าที่ซึ่งกำลังขุดดินเพื่อถอนรากของต้นโอ๊ก เพื่อที่จะหาอาหารไปให้ครอบครัว และลูก ๆ ของมัน ด้วยเหตุดังกล่าวทำให้เจ้านกอินทรีย์กลัวจนสติแตก มันจึงค่อย ๆ เข้ามาในถ้ำของหมูป่า และกล่าวว่า “ลูกๆ ของเจ้ากำลังตกอยู่ในอันตราย ถ้าเป็นไปได้เจ้าจงออกไปหาอาหารพร้อมกับลูกๆ ของเจ้าเถิด” จากนั้นเจ้านกอินทรีก็กำลังเตรียมที่จะขโมยลูกหมูตัวหนึ่ง ความอันตรายเริ่มคืบคลานเข้ามาสู่เจ้าหมูป่า แมวเจ้าเล่ห์จึงแกล้งทำเป็นหลบในโพรางต้นไม้ เมื่อเวลาพลบค่ำมาถึง มันจึงค่อย ๆ ออกมาจากโพรงต้นไม้อย่างเงียบ ๆ และเอาอาหารให้ตัวเอง และลูก ๆ จากนั้นแมวเจ้าเล่ห์จึงระมัดระวังตัวตลอดทั้งวัน ในขณะเดียวกัน เจ้านกอินทรีที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวต่อหมูป่าและกำลังนั่งอยู่บนกิ่งไม้ ส่วนเจ้าหมูป่าก็ได้กลัวเจ้านกอินทรีจนไม่กล้าที่จะออกจากถ้ำ ด้วยเหตุฉะนี้ เจ้านกอินทรี และหมูป่าก็ได้อยู่กับครอบครัวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาโดยปราศจากความหิวโหย และได้สละอาหารบางส่วนของพวกมันแก่แมวเจ้าเล่ห์ และลูก ๆ ของมันด้วย

    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
    จงระวังตนเองจากคำพูดนินทาของผู้อื่น

    Comment by นางสาวชุดาพร สมนาค อ.ส.1-1 | February 19, 2010 | Reply

  36. The Hunter and the Woodman

    A HUNTER, not very bold, was searching for the tracks of a Lion.
    He asked a man felling oaks in the forest if he had seen any
    marks of his footsteps or knew where his lair was. “I will,”
    said the man, “at once show you the Lion himself.” The Hunter,
    turning very pale and chattering with his teeth from fear,
    replied, “No, thank you. I did not ask that; it is his track
    only I am in search of, not the Lion himself.”

    The hero is brave in deeds as well as words.

    นายพรานกับคนตัดไม้

    นายพรานผู้ขี้ขลาดกำลังมองหาร่องรอยของสิงโต เขาจึงถามชายที่กำลังตัดต้นโอ๊คในป่า
    ถ้าท่านเห็นร่องรอยของสิงโตหรือว่ารู้ที่ซ่อนของมัน ขอให้ท่านบอกข้า “ตกลง” คนตัดไม้พูด
    “นั่นไงล่ะตัวสิงโต” นายพรานหันไปหน้าซีดเทือก ปากสั่นด้วยความกลัวและตอบว่า
    “ไม่ ขอบคุณ ข้าไม่ได้ถามอย่างนั้น มันเป็นแค่รอยเท่านั้นที่ข้าตามหา ไม่ใช่ตัวสิงโต”

    คติ: วีรบุรุษผู้กล้าหาญต้องทำตามสัญญาไม่ไช่สักแต่ว่าพูด

    Hathaya Yansaard 51501030100-7
    English 2-2

    Comment by Hathaya Yansaard | February 19, 2010 | Reply

  37. The Fox and the Cat

    A Fox was boasting to a Cat of its clever devices for escaping
    its enemies. “I have a whole bag of tricks,” he said, “which
    contains a hundred ways of escaping my enemies.”

    “I have only one,” said the Cat; “but I can generally manage
    with that.” Just at that moment they heard the cry of a pack of
    hounds coming towards them, and the Cat immediately scampered up a
    tree and hid herself in the boughs. “This is my plan,” said the
    Cat. “What are you going to do?” The Fox thought first of one
    way, then of another, and while he was debating the hounds came
    nearer and nearer, and at last the Fox in his confusion was caught
    up by the hounds and soon killed by the huntsmen. Miss Puss, who
    had been looking on, said:

    “Better one safe way than a hundred on which
    you cannot reckon.”

    สุนัขจิ้งจอกและแมว
    สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งกำลังคุยโอ้อวดกับแมวตัวหนึ่งถึงเรื่องความฉลาดของมันที่ว่ามันมีแผนการมากมายที่จะหลบหลีกจากศัตรู
    “ฉันมีกลวิธีทุกอย่างอยู่ในหัวแล้ว” เขากล่าว “ฉันมีเป็นร้อยร้อยวิธีที่จะหลบหนีจากศัตรูของฉัน”
    “ฉันมีอยู่เพียงวิธีเดียว” แมวกล่าว “แต่โดยทั่วไปฉันสามารถจัดการกับมันได้” ขณะนั้นเองพวกมันได้ยินเสียงคนกลุ่มหนึ่งมุ่งหน้ามาทางพวกมัน และแมวก็รีบวิ่งขึ้นไปบนต้นไม้และซ่อนตัวภายใต้กิ่งไม้ทันที “นี่คือแผนการของฉัน” แมวกล่าว “แล้วเธอล่ะจะทำยังไง”
    สุนัขจิ้งจอกคิดถึงวิธีการแรก และวิธีอื่น ๆ และในขณะนี้เขากำลังคิดวิธีต่อไป กลุ่มคนก็ใกล้เข้ามาทุกทีทุกที และในที่สุดสุนัขจิ้งจอกสับสนในความคิดของตนเอง มันจึงถูกจับและถูกฆ่าโดยนายพรานกลุ่มนั้น

    นางสาวพุซผู้เฝ้าดูเหตุการณ์อยู่กล่าวว่า “หนึ่งทางรอดย่อมดีกว่าร้อยทางเสี่ยง”

    Comment by น.ส.พรอุมา ผลแจ้ง | February 19, 2010 | Reply

  38. สิงโตกับนกอินทรี
    นกอิทรีซึ่งต่อสู้กับสิงโตและอ้อนวอนสิงโตให้ทำสัญญาเป็นพันธมิตรซึ่งมีผลประโยชน์ร่วมกัน
    สิงโตตอบนกอินทรีว่า “ข้าไม่คัดค้าน” แต่เจ้าต้องทำตามคำเรียกร้อง แล้วเจ้าจะหาใครมารับรองว่าสิ่งที่เจ้าพูดนั้นเป็นความจริวเพราะว่าข้าจะสามารถจะเชื่อผู้อื่นได้เท่ากับเพื่อนผู้ซึ่งสามารถบินหนีไปที่ใดก็ได้ที่เขาอยากจะไปได้อย่างไร

    คติ:ลองก่อนที่จะเชื่อ

    Viruthai Aidteeridpaisan
    English 2-2

    Comment by Viruthai Aidteeridpaisan | February 19, 2010 | Reply

  39. The Flea and the Ox

    A FLEA thus questioned an Ox: “What ails you, that being so huge
    and strong, you submit to the wrongs you receive from men and
    slave for them day by day, while I, being so small a creature,
    mercilessly feed on their flesh and drink their blood without
    stint?’ The Ox replied: “I do not wish to be ungrateful, for I am
    loved and well cared for by men, and they often pat my head and
    shoulders.” “Woe’s me!” said the flea; “this very patting which
    you like, whenever it happens to me, brings with it my inevitable
    destruction.”

    หมัดถามวัวว่า “ เธอป่วยเป็นอะไร ทั้งที่เธอตัวใหญ่และแข็งแรง เธอยอมให้มนุษยืทำความผิดต่อเธอ และยอมเป็นทาสของพวกมนุษย์วันแล้ววันเล่าเหรอ ขณะที่ฉันเป็นเพียงสัตว์ตัวเล็กๆอยู่บนร่างกายของพวกมนุษย์ และดื่มกินเลือดโดยที่พวกมนุษย์ไม่สามารถที่จะหนีพ้น” วัวตอบฉันไม่ปรารถนาที่จะไม่มีสง่า ด้วยเหตุที่ว่า ฉันเป็นที่รักและถูกดูแลอย่างดีจากพวกมนุษย์ และพวกเขาก็ตบหัวและไหล่ของฉันอยู่บ่อยๆ เคราะห์ร้ายของฉัน หมัดพูด “การตบเบาๆนี้เธอชอบ แต่ถ้าเมื่อใดก็ตาม ที่มันเกิดขึ้นกับฉัน นำฉันไปสู่ผู้ทำลายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้”

    Comment by ประภาพร เกษกุล | February 19, 2010 | Reply

  40. The Four Oxen and the Lion

    A Lion used to prowl about a field in which Four Oxen used to dwell. Many a time he tried to attack them; but whenever he came near they turned their tails to one another, so that whichever way he approached them he was met by the horns of one of them. At last, however, they fell a-quarrelling among themselves, and each went off to pasture alone in a separate corner of the field. Then the Lion attacked them one by one and soon made an end of all four.

    United we stand, divided we fall.

    วัวสี่ตัวและสิงโต

    สิงโตตัวหนึ่งเดินด้อมๆ มองๆ อยู่ในทุ่งกว้างที่มีวัวสี่ตัวอาศัยอยู่ หลายครั้งที่สิงโตพยายามจะโจมตีมัน พวกมันก็จะหันหลังเอาหางชนกัน เมื่อสิงโตเข้าไปใกล้ก็จะเจอกับเขาของพวกมันตัวใดตัวหนึ่งขวิดในที่สุด อย่างไรก็ตาม ในระหว่างที่พวกมันเกิดการโต้เถียงกันและทะเลาะกัน จึงทำให้พวกมันต่างแยกย้ายออกไปกินหญ้าตามมุมของสนามหญ้า สิงโตที่คอยหาโอกาสอยู่ จึงแอบจับวัวทั้งสี่ไปกินทีละตัวจนหมด

    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า: รวมกันเราอยู่…แยกอยู่เราตาย

    Comment by น.ส.ชนนิกานต์ ชื่นโกสุม อังกฤษสื่อสาร2-1 | February 19, 2010 | Reply

  41. The Flea and the Wrestler

    A FLEA settled upon the bare foot of a Wrestler and bit him,causing the man to call loudly upon Hercules for help. When the Flea a second time hopped upon his foot, he groaned and said, “O Hercules! if you will not help me against a Flea, how can I hope for your assistance against greater antagonists?’

    หมัด และนักมวยปล้ำ
    มีหมัดตัวหนึ่งอาศัยได้อยู่บนเท้าเปื่อยเปล่าของนักมวยปล้ำ และก็ได้ก็กัดนักมวยปล้ำคนนั้นเข้า เป็นเหตุทำให้นักมวยปล้ำส่งเสียกดังขอความช่วยเหลือให้ เฮอร์คิวลิสมาช่วย หมัดตัวนั้นเองก็ได้กระโดดไปกัดนักมวยปล้ำคนนั้น เป็นครั้งที่ 2 นักมวยปล้ำคนนั้นก็ร้องครวญครางออกมาและพูดว่า “โอ้ เฮอร์คิวลิส ถ้าคุณจะไม่ช่วยฉัน กับ เจ้าหมัดนั่นแล้ว ฉันจะสามารถหวังให้ความช่วยเหลือของคุณมาต่อกรกับคู่อริที่มีความสามารถได้อย่างไร?”

    Comment by Miss Ratchada Senawin Eng 2-1 No.17 | February 20, 2010 | Reply

  42. แมลงวันและ กระถางน้ำผึ้ง

    จำนวน แมลงวัน ถูก ดึงดูด ที่ ขวด น้ำผึ้ง ที่ เคยถูก
    พลิก กลับ ใน ห้อง แม่บ้าน ของ และ การวาง เท้า ของ พวกมัน ใน นั้น,
    กิน อย่าง ตะกละ. เท้า ของ พวก มันเปื้อน
    น้ำผึ้ง ที่ พวกมัน ไม่ สามารถ ใช้ ปีกของพวกมัน และ ไม่สามารถ ปลดปล่อย
    ตัว เอง และ มี อาการหอบ. เช่น เดียว กัน พวกมัน ตาย,
    พวก เขา กล่าว ว่า ” ที่เราเป็นสัตว์ โง่ เพราะ
    ความ สุข เล็ก ๆ ที่ เรา ได้ ทำลาย ตัว เราเอง.. ”

    ความพอใจ ซื้อ ด้วย ความปวด, ความเจ็บ.

    Comment by ธนาวุฒิ ธรรมเนียมใหม่ | February 20, 2010 | Reply

  43. The Shepherd and the Sea

    A SHEPHERD, keeping watch over his sheep near the shore, saw the Sea very calm and smooth, and longed to make a voyage with a view to commerce. He sold all his flock, invested it in a cargo of dates, and set sail. But a very great tempest came on, and the ship being in danger of sinking, he threw all his merchandise overboard and barely escaped with his life in the empty ship.
    Not long afterwards when someone passed by and observed the unruffled calm of the Sea, he interrupted him and said, “It is again in want if dates, and there looks quiet.”

    คนเลี้ยงแกะกับทะเล
    คนเลี้ยงแกะ กำลังเฝ้าดูแกะของเขาที่อยู่ใกล้ชายฝั่ง เขาเห็นทะเลที่เงียบสงบ, ราบเรียบและการเดินทางไกลที่ยาวพร้อมกับการค้าขายสินค้า เขาขายสัตว์ทั้งหมดของเขา แล้วใส่มันลงไปในสินค้าบรรทุกบนเรือและออกเรือ แต่มีพายุขนาดใหญ่เข้ามาและเรือก็เริ่มจม เขาเหวี่ยงสินค้าทั้งหมดของเขาลงไปในทะเลและหนีออกมาอย่างหวุดหวิดพร้อมกับชีวิตของเขาที่อยู่ในเรืออันว่างเปล่า
    หลังจากนั้นไม่นานมีบางคนผ่านมาและสังเกตเห็นความเงียบสงบของทะเล เขาหยุดชะงักแล้วพูดว่า “มันเป็นอีกครั้งถ้าหากจะนัดหมายวันและที่นั่นดูเหมือนจะเงียบ”

    Comment by Miss Songphorn Ngoensungnoen 51501030012-4 English 2-2 | February 20, 2010 | Reply

  44. The Fox and the Lion

    When first the Fox saw the Lion he was terribly frightened,
    and ran away and hid himself in the wood. Next time however he
    came near the King of Beasts he stopped at a safe distance and
    watched him pass by. The third time they came near one another
    the Fox went straight up to the Lion and passed the time of day
    with him, asking him how his family were, and when he should have
    the pleasure of seeing him again; then turning his tail, he parted
    from the Lion without much ceremony.

    Familiarity breeds contempt.

    สุนัขจิ้งจอก กับ สิงโต

    ครั้งแรกที่สุนัขจิ้งจอกเห็นสิงโต มันรู้สึกตื่นตระหนก และหวาดกลัวอย่างมาก มันจึงวิ่งไปซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ ครั้งถัดมา สุนัขจิ้งจอกเดินเข้ามาใกล้พญาราชสีห์ มันจึงหยุดอยู่ในระยะที่ปลอดภัยและมองดูพญาราชสีห์เดินผ่านไป ครั้งที่สาม ทั้งคู่ต่างเผชิญหน้ากัน โดยเจ้าสุนัขจิ้งจอกเดินตรงไปหาสิงโต และทั้งคู่ก็อยู่ด้วยกันตลอดวัน เจ้าสุนัขจิ้งจอก เอ่ยถามถึงความเป็นอยู่ของครอบครัวสิงโต แล้วพูดต่อว่า ยินดีที่จะได้พบท่านอีกครั้ง พูดจบ มันก็ตวัดหางขึ้น และเดินจากไป โดยไม่ร่ำลาอย่างเป็นพิธีต่อพญาราชสีห์

    ความคุ้นเคย นำมาซึ่ง การดูถูก เหยียดหยาม

    Comment by นายณัฐพร ขาวผ่อง อส.2-1 | February 20, 2010 | Reply

  45. 12.The fisherman and His nets
    A FISHERMAN, engaged in his calling, made a very successful cast
    and captured a great haul of fish. He managed by a skillful
    handling of his net to retain all the large fish and to draw them
    to the shore; but he could not prevent the smaller fish from
    falling back through the meshes of the net into the sea.

    ชาวประมงกับแหของเขา
    มีชาวประมงคนหนึ่งรับประกันในอาชีพของเขา เขาผลิตที่จับปลาที่ประสบความสำเร็จอย่างมากและจับปลาได้จำนวนมาก เขาเหวี่ยงแหของเขาด้วยมือที่ชำนาญเพื่อที่จับปลาตัวใหญ่ทั้งหมดเอาไว้และดึงพวกมันขึ้นมาบนฝั่ง แต่เขาไม่สามารถดักจับปลาตัวเล็กกว่านี้ได้จากการลอดผ่านช่องตาของแหลงสู่ทะเล

    Comment by Miss supansa Waiweerayooth | February 21, 2010 | Reply

  46. The Fisher

    A Fisher once took his bagpipes to the bank of a river, and played upon them with the hope of making the fish rise; but never a one put his nose out of the water. So he cast his net into the river and soon drew it forth filled with fish. Then he took his bagpipes again, and, as he played, the fish leapt up in the net. “Ah, you dance now when I play,” said he.”Yes,” said an old Fish:

    “When you are in a man’s power you must do as he bids you.”

    ชาวประมง
    ชาวประมงคนหนึ่งหยิบปี่สก๊อตไปที่ชายฝั่งของแม่น้ำและเล่นมันเพื่อหวังว่าจะทำให้มีปลาปรากฏขึ้นมาบ้าง แต่ก็ไม่มีปลาตัวไหนโผล่ขึ้นมาบนน้ำเลย ดังนั้นเขาจึงเหวี่ยงแหลงไปในน้ำ และในไม่ช้าเขาก็ลากแหที่เต็มไปด้วยปลาขึ้นมา หลังจากนั้นเขาก็หยิบปี่ขึ้นมาเล่นเพลงอีกครั้ง ปลาก็กระโดดขึ้นมาบนแห “อ้า…เมื่อฉันเล่นเพลงเจ้าจงเต้นเดี๋ยวนี้”เขาพูด “ได้สิ” ปลาแก่พูด

    คติ: เมื่ออยู่ในอำนาจของใครสักคน ก็ต้องทำตามคำสั่งของเขา

    Miss Yuwadee Boonmalert 51501030081-9

    Comment by Miss Yuwadee Boonmalert | February 21, 2010 | Reply

  47. The Father and His Two Daughters
    A MAN had two daughters, the one married to a gardener, and the other to a tile-maker. After a time he went to the daughter who had married the gardener, and inquired how she was and how all things went with her. She said, “All things are prospering with me, and I have only one wish, that there may be a heavy fall of rain, in order that the plants may be well watered.” Not long after, he went to the daughter who had married the tilemaker, and likewise inquired of her how she fared; she replied, “I want for nothing, and have only one wish, that the dry weather may continue, and the sun shine hot and bright, so that the bricks might be dried.” He said to her, “If your sister wishes for rain, and you for dry weather, with which of the two am I to join my wishes?’

    คุณพ่อกับลูกสาวทั้ง 2 คนของเขา
    ผู้ชายคนหนึ่งมีลูกสาว 2คน คนหนึ่งได้แต่งงานไปกับช่างทำสวน และอีกคนได้แต่งงานไปกับช่างมุงกระเบื้อง เวลาผ่านไปเขาก็ได้ไปหาลูกสาวผู้ซึ่งแต่งงานไปกับช่างทำสวน และได้ถามความเป็นอยู่ว่าหล่อนเป็นอย่างไรบ้าง หล่อนพูด ” ทุกอย่างกำลังเจริญรุ่งเรือง และฉันมีความประสงค์สิ่งเดียวเท่านั้นคือ ขอให้ฝนตกหนักๆ เพื่อที่พืชจะได้รับน้ำดีๆ ” หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ได้ไปหาลูกสาวผู้ซึ่งแต่งงานไปกับช่างมุงกระเบื้อง เช่นเดียวกันก็ได้ถามความเป็นอยู่ของเธอว่าเป็นอย่างไรบ้าง เธอตอบ ” ฉันมีความประสงค์สิ่งเดียวคือ ให้อากาศแห้งต่อไปเรื่อยๆ และพระอาทิตย์ส่องแสงสว่าง อิฐจะได้แห้ง ” เขาพูดกับหล่อน ” ถ้าพี่สาวของคุณอยากให้ฝนตก และคุณอยากให้อากาศแห้ง ซึ่งความประสงค์ 2 สิ่งนั้นมารวมกันก็จะเป็นความประสงค์ของฉัน “

    Comment by นางสาว จุฑามาศ วงศ์สุวรรณธร | February 21, 2010 | Reply

  48. The Fowler and the Viper

    A FOWLER, taking his bird-lime and his twigs, went out to catch
    birds. Seeing a thrush sitting upon a tree, he wished to take
    it, and fitting his twigs to a proper length, watched intently,
    having his whole thoughts directed towards the sky. While thus
    looking upwards, he unknowingly trod upon a Viper asleep just
    before his feet. The Viper, turning about, stung him, and
    falling into a swoon, the man said to himself, “Woe is me! that
    while I purposed to hunt another, I am myself fallen unawares
    into the snares of death.”

    พรานล่านก กับ งูพิษ

    นายพรานคนหนึ่ง ได้นำตังดักนกกับไม้จับนก เพื่อที่จะออกไปจับนก นายพรานมองเห็นนกกำลังนั่งร้องเพลงตัวหนึ่งเกาะอยู่บนต้นไม้ นายพรานปรารถนาจะได้มันมา เขาจึงเริ่มต่อก้านไม้ที่เตรียมมาให้มีความยาวที่เหมาะสม จับจ้องเจ้านกนั้นอย่างไม่ให้คลาดสายตา ขณะที่นายพรานมองขึ้นไปข้างบนเพื่อที่จะหาแต่เจ้านกนั้น นายพรานไม่รู้ตัวเลยว่าได้เหยียบลงบนงูพิษที่นอนหลับอยู่ใต้เท้าของเขา ทันใดนั้น เจ้างูพิษจึงกัดนายพราน นายพรานได้ล้มลง เค้าอุทานในใจว่า ฉันรู้สึกเสียใจและเศร้าใจกับการที่เราจ้องจะทำร้ายผู้อื่น โดยที่ไม่ทันได้รู้เลยว่าเราตกอยู่ท่ามกลางกับดักแห่งความตาย

    Comment by นายภานุรักษ์ สีสวย | February 21, 2010 | Reply

    • The Fowler and the Viper

      A FOWLER, taking his bird-lime and his twigs, went out to catch
      birds. Seeing a thrush sitting upon a tree, he wished to take
      it, and fitting his twigs to a proper length, watched intently,
      having his whole thoughts directed towards the sky. While thus
      looking upwards, he unknowingly trod upon a Viper asleep just
      before his feet. The Viper, turning about, stung him, and
      falling into a swoon, the man said to himself, “Woe is me! that
      while I purposed to hunt another, I am myself fallen unawares
      into the snares of death.”

      พรานล่านก กับ งูพิษ

      นายพรานคนหนึ่ง ได้นำตังดักนกกับไม้จับนก เพื่อที่จะออกไปจับนก นายพรานมองเห็นนกกำลังนั่งร้องเพลงตัวหนึ่งเกาะอยู่บนต้นไม้ นายพรานปรารถนาจะได้มันมา เขาจึงเริ่มต่อก้านไม้ที่เตรียมมาให้มีความยาวที่เหมาะสม จับจ้องเจ้านกนั้นอย่างไม่ให้คลาดสายตา ขณะที่นายพรานมองขึ้นไปข้างบนเพื่อที่จะหาแต่เจ้านกนั้น นายพรานไม่รู้ตัวเลยว่าได้เหยียบลงบนงูพิษที่นอนหลับอยู่ใต้เท้าของเขา ทันใดนั้น เจ้างูพิษจึงกัดนายพราน นายพรานได้ล้มลง เค้าอุทานในใจว่า ฉันรู้สึกเสียใจและเศร้าใจกับการที่เราจ้องจะทำร้ายผู้อื่น โดยที่ไม่ทันได้รู้เลยว่าเราตกอยู่ท่ามกลางกับดักแห่งความตาย

      Comment by นายภานุรักษ์ สีสวย 51501030047-0 2-1 | February 21, 2010 | Reply

  49. The Cat and the Mice
    A CERTAIN HOUSE was overrun with Mice. A Cat, discovering this,made her way into it and began to catch and eat them one by one.Fearing for their lives, the Mice kept themselves close in their holes. The Cat was no longer able to get at them and perceived that she must tempt them forth by some device. For this purpose she jumped upon a peg, and suspending herself from it, pretended
    to be dead. One of the Mice, peeping stealthily out, saw her and said, “Ah, my good madam, even though you should turn into a meal-bag, we will not come near you.”

    He who is once deceived is doubly cautious

    แมวกับหนู

    มีบ้านที่มั่นคงหลังหนึ่งเต็มไปด้วยหนูที่วิ่งไปวิ่งมา แมวตัวหนึ่งปรากฎตัวขึ้นบนทางที่หนูวิ่งและก็เริ่มที่จะจับหนูกินทีละตัว ความหวาดกลัวในที่อยู่อาศัย พวกหนูเก็บตัวเงียบอยู่ในรูของมันจนแมวไม่สามารถจับหนูกินได้ และรู้ว่าต้องล่อลวงพวกมันออกมาโดยบางแผนการ เพื่อจุดประสงค์นี้เธอกระโดดขึ้นไปแขวนตัวอยู่บนหมุด แสแสร้งทำเป็นตาย หนูตัวหนึ่งในนั้นส่งเสียงร้องออกมาท่ามกลางความเงียบมองเธอและพูดว่า “โอ้ คุณผู้หญิงที่รัก แม้ว่าคุณควรจะกลับไปเป็นมื้ออาหาร พวกเราก็จะไม่เข้าใกล้คุณอีก

    คนที่เคยถูกหลอกก็จะมีความรอบคอบมากขึ้น

    Comment by MissChomphunut Saengthongdee | February 22, 2010 | Reply

  50. The Fox and the Goat

    A FOX one day fell into a deep well and could find no means of
    escape. A Goat, overcome with thirst, came to the same well, and
    seeing the Fox, inquired if the water was good. Concealing his
    sad plight under a merry guise, the Fox indulged in a lavish
    praise of the water, saying it was excellent beyond measure, and
    encouraging him to descend. The Goat, mindful only of his
    thirst, thoughtlessly jumped down, but just as he drank, the Fox
    informed him of the difficulty they were both in and suggested a
    scheme for their common escape. “If,” said he, “you will place
    your forefeet upon the wall and bend your head, I will run up
    your back and escape, and will help you out afterwards.” The Goat
    readily assented and the Fox leaped upon his back. Steadying
    himself with the Goat’s horns, he safely reached the mouth of the
    well and made off as fast as he could. When the Goat upbraided
    him for breaking his promise, he turned around and cried out,
    “You foolish old fellow! If you had as many brains in your head
    as you have hairs in your beard, you would never have gone down
    before you had inspected the way up, nor have exposed yourself to
    dangers from which you had no means of escape.”

    Look before you leap.

    สุนัขจิ้งจอกจอมเจ้าเลห์กับแพะจอมซื่อ

    วันหนึ่ง มีสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งได้ตกลงไปในบ่อน้ำลึกกและพยายามจะหาทางรอดจากบ่อน้ำนั้น แพะตัวหนึ่งซึ่งกระหายน้ำอย่างมากได้มาที่บ่อเดียวกันนี้และได้เห็นสุนัขจิ้งจอก ซึ่งเสมือนมาเสาะหาแหล่งน้ำที่ดี การปกปิดสภาวะที่กำลังเผชิญเคราะห์ร้ายอย่างน่าเศร้าใจ ภายใต้การแสแสร้งทำทีเป็นร่าเริง สุนัขจิ้งจิกยอมอยู่ในความชมเชยของบ่อน้ำนั้นอย่างเหลือล้น มันพูดว่า “ช่างเยื่ยมยอด! เกินที่จะประมาณค่าได้” และเป็นการท้าทายมันที่จะลงไป ลูกแพะคำนึงถึงแต่เพียงความกระหายน้ำอย่างเดียวโดยปราศจากความคิดคำนึง มันกระโดดลงไปแต่เพียงเท่าที่มันจะดื่มน้ำได้ สุนนัขจิ้งจอกรู้ถึงความยากลำบากเมื่อมันตกอยุ่ในที่เดียวกันและออกเพทุบายสำหรับการเอาตัวรอด “ถ้า….เอ็งปืนขึ้นไปบนกำแพงแล้วโน้มตัวไปข้างหน้า ข้าจะกระโดดข้ามหลังเอ็งไป และพวกเราจะรอดออกมา แล้วจะมาช่วยเอ็งต่อมา” แพะยอมรับอย่างง่ายดาย แล้วสุนัขจิ้งจิกได้กระโดดข้ามหลังของมันไป ความเชื่อมั่นในตัวมันและเขาของเจ้าแพะ มันไปถึงปากบ่ออย่างระมัดระวัง และจากไปอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เมื่อเจ้าแพะดุว่ามันที่ไม่รักษาสัญญา มันหันหลังกลับมาและร้องขึ้นว่า “เอ็งมันโง่! ถ้าเอ็งมีมันสมองเท่ากับที่เอ็งมีเส้นผมในเคราของเอ็ง เอ็งจะไม่ทำตามสัญญาก่อนที่เอ็งจะหาทางที่ดีกว่า และไม่เปิดเผยตัวตนของเอ็งต่อสิ่งที่เป็นอันตรายจากการที่เอ็งไม่มีวิธีการเอาตัวรอด”

    คิดอย่างสุขุมดีแล้วจึงปฏิบัติการ

    Comment by veraporn nummanee | February 22, 2010 | Reply

  51. อินทรี กับ จิ้งจอก

    อินทรี กับ จิ้งจอก เป็นเพื่อนสนิทกัน และ ตัดสินใจว่าจะอาศัยอยู่ใกล้กัน
    อินทรีสร้างรังในกิ่งไม้ของต้นไม้ในขณะที่จิ้งจอกย่องเข้าไปในพุ่มไม้ และก็คลอดลูก
    ไม่นานหลังจากที่พวกมันได้ตกลงอยู่ด้วยกันนี้ อินทรีต้องการเสบียงอาหารสำหรับลูกของมัน อินทรี โฉบลงไปในขณะที่ จิ้งจอกไม่อยู่และแอบนำลูกของจิ้งจอกไป แล้วเอากลับไปกินที่รัง จิ้งจอกกลับมาและได้พบว่า ได้เกิดอะไรขึ้น แต่ ความคับแค้นมันยังน้อยกว่าความตายของลูกมัน การไร้ความสามารถที่จะแก้แค้นอินทรี ถึงจะทำได้แค่การจองเวรจองกรรม จิ้งจอกรีบทำให้อินทรีตกลงมา ในขณะที่ บินวนไปมา ใกล้ ๆแท่นบูชาที่มีชาวบ้านคนหนึ่งกำลังทำการบูชาแพะ อินทรีจึงได้ฉวยเนื้อมาก้อนหนึ่ง และเอากลับไปพร้อมกับขี้เถ้าไปยังรังของมัน ลมพัดแรงมากทำให้ประกายไฟไหม้รังนกและพวกลูกนกในรังก็โดนไฟเผาตาย โดยที่ไม่มีใครช่วยได้ รังนกตกลงมาด้านล่างของต้นไม้ ซึ่งนั่นก้อยู่ในสายตาของอินทรี จิ้งจอกจึงกลืนพวกมันเข้าไป

    Comment by Jutarat Maree (Eng 2-1) | February 22, 2010 | Reply

  52. The Fox Who Had Lost His Tail

    A FOX caught in a trap escaped, but in so doing lost his tail.
    Thereafter, feeling his life a burden from the shame and ridicule
    to which he was exposed, he schemed to convince all the other
    Foxes that being tailless was much more attractive, thus making
    up for his own deprivation. He assembled a good many Foxes and
    publicly advised them to cut off their tails, saying that they
    would not only look much better without them, but that they would
    get rid of the weight of the brush, which was a very great
    inconvenience. One of them interrupting him said, “If you had
    not yourself lost your tail, my friend, you would not thus
    counsel us.”

    สุนัขจิ้งจอกผู้ซึ่งทำห่างตัวเองหาย
    สุนัขจิ้งจอกถูกจับในกับดักแต่เหตุการณ์นั้นทำให้ห่างเขาขาด หลังจากนั้นเขาใช่ชีวิตอยู่กับความอับอายและถูกเยาะเย้ยซึ่งเขาก็รู้สึกเสียใจ เขาเริ่มวางแผนที่จะทำให้สุนัขจิ้งจอกตัวอื่นๆยอมโดยเริ่มจากทำห่างของตัวเองให้น่าสนใจซึ่งทำให้เขาถูกกีดกัน เขาได้รวบรวมสุนัขจิ้งจอกที่นิสัยดีในที่สาธารณะและแนะนำให้เขาเหล่านั้นตัดห่างทิ้ง เขาพูดว่า”พวกเราไม่มีห่างจะดูดีกว่าที่พวกเรามีห่างนะ”ดังนั้นพวกสุนัขจิ้งจอกทั้งหลายเลยพูดว่า “พวกเราต้องการกำจัดน้ำหนักและขน”ซึ่งมันจะไม่สะดวกสบายเป็นอย่างมาก หนึ่งในนั้นได้พูดสอดขึ้นมาว่า “ถ้าคุณไม่มีห่างเป็นของตัวคุณเอง ดังนั้นคุณก็ไม่ต้องมาแนะนำพวกเรา”

    Comment by Thippawan Sitthi | February 22, 2010 | Reply

  53. The Fox and the Crane

    A FOX invited a Crane to supper and provided nothing for his
    entertainment but some soup made of pulse, which was poured out
    into a broad flat stone dish. The soup fell out of the long bill
    of the Crane at every mouthful, and his vexation at not being
    able to eat afforded the Fox much amusement. The Crane, in his
    turn, asked the Fox to sup with him, and set before her a flagon
    with a long narrow mouth, so that he could easily insert his neck
    and enjoy its contents at his leisure. The Fox, unable even to
    taste it, met with a fitting requital, after the fashion of her
    own hospitality.

    กบและนกกระเรียง

    กบเชิญนกกระเรียงมารับประทานอาหารมื้อเย็นและไม่จัดเตรียมอะไรสำหรับงานบันเทิงของเขาแต่มีซุปบางอย่างที่ทำจากถั่ว ซึ่งเทออกลงไปในจานที่ทำจากหิน. ซุปหกลงไปเต็มปากของนกกระเรียง และเขาก็ไม่สามารถกินสิ่งที่กบได้จัดเตรียมให้ นกกระเรียงหมุนรอบตัวเองและถามเรื่องอาหารมื้อค่ำกับเช้า และก่อนที่เขาจะจัดเตรียมเหยือกที่มีปากยาวและแคบ ดังนั้นเขาสามารถสอดใส่คอของเขาเข้าไปอย่างง่ายดายและสนุกกับการใช้เวลาว่าง กบไม่สามารถชิมรสชาติของมันได้แต่มันพบกับสิ่งอื่นที่เหมาะสมกับมัน หลังจากนั้นเขาก็ได้พบกับมิตรภาพในรูปแบบของเขา

    Comment by นางสาว มัตติกา ฉายวิชิต 51501030053-8 | February 22, 2010 | Reply

  54. 4.The Bald Man and the Fly
    There was once a Bald Man who sat down after work on a hot summer’s day.A Fly came up and kept buzzing about his bald,and stinging him from time to time. The Man aimed a blow at his little enemy,but acks palm came on his head instead;again the Fly tormented him,but this time the Man was wiser and said:”You will only injure yourself if you take notice of despicable enemies”
    4.ชายหัวล้านกับแมลงวัน
    วันหนึ่ง ชายหัวล้านคนหนึ่งซึ่งนั่งอยู่หลังจากทำงานเสร็จในวันของฤดูร้อน แมลงวันตัวหนึ่งบินมาอย่างเงียบเกาะที่ศรีษะของเขา และต่อยเขาหลายครั้งชายหัวล้านปัดศัตรูตัวน้อยๆของเขา แต่ฝามือกลับตบลงที่ศรีษะของเขาแทน อีกครั้งที่แมลงวันทำให้เขาเจ็บปวด แต่ครั้งนี้ชายหัวล้านพูดขึ้นว่า “แกมันก็แค่ทำให้ฉันเจ็บปวด ถ้าแกสังเกตดูดีๆ แกก็แค่ศัตรูที่เลวร้าย”

    Comment by น.ส.เพชรรัตน์ หมื่นแก้ว อส.2-2 | February 23, 2010 | Reply

  55. The Farmer and the Cranes

    SOME CRANES made their feeding grounds on some plowlands newly
    sown with wheat. For a long time the Farmer, brandishing an
    empty sling, chased them away by the terror he inspired; but when
    the birds found that the sling was only swung in the air, they
    ceased to take any notice of it and would not move. The Farmer,
    on seeing this, charged his sling with stones, and killed a great
    number. The remaining birds at once forsook his fields, crying
    to each other, “It is time for us to be off to Liliput: for this
    man is no longer content to scare us, but begins to show us in
    earnest what he can do.”

    If words suffice not, blows must follow

    ชาวนากับนกกระเรียน

    มีนกกระเรียนบางตัวได้ทำอาหารของมันตกลงไปบนพื้นดินที่เพิ่งไถใหม่ๆและหว่านข้าวสาลีไว้ เวลาผ่านไป ชาวนาได้เดินเข้ามาพร้อมกับได้แกว่งเชือกไปมาอย่างน่าหวาดเสียว เพื่อไล่สัตว์ที่มากินข้าวสาลี แต่เมื่อนกเห็นเชือกแกว่งไปมาอยู่ในอากาศ พวกมันก็หยุดนิ่งและไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวเลย เมื่อชาวนาเห็นดังนั้น ก็ฟาดเชือกไปบนหินและได้ฆ่านกไปจำนวนมาก ส่วนนกตัวที่ยังเหลืออยู่ ก็ทิ้งอาหารของพวกมันและร้องไห้เสียใจ “ตอนนี้เป็นเวลาที่เราควรจะต้องออกไปที่เกาะ liliput : มนุษย์อาจจะไม่สามารถทำให้เรากลัว แต่ตอนนี้ก็เริ่มที่จะแสดงออกถึงสิ่งที่เขาต้องการให้เราได้เห็นแล้ว

    หากเพียงคำพูดนั้นไม่เพียงพอ…ย่อมตามมาด้วยเรื่องเคราะห์ร้าย

    Comment by Miss Assama Temjai | February 23, 2010 | Reply

  56. The Farmer and the Fox

    A FARMER, who bore a grudge against a Fox for robbing his poultry
    yard, caught him at last, and being determined to take an ample
    revenge, tied some rope well soaked in oil to his tail, and set
    it on fire. The Fox by a strange fatality rushed to the fields
    of the Farmer who had captured him. It was the time of the wheat
    harvest; but the Farmer reaped nothing that year and returned
    home grieving sorely.

    ชาวนากับหมาจิ้งจอก
    – ชาวนาคนหนึ่ง ผู้ซึ่งเบื่อหนายกับเหตุการณ์ที่ฝูงสัตว์ปีกของเขาหายไปโดยการขโมยของหมาจ้งจอก หลักจากครั้งสุดท้ายที่สัตว์ของเขาได้ถูกจับไป เข้าก็เริ่มที่จะทนไม่ไหวที่จะแก้แค้น เขาได้ลองผูกเชือกที่เปียกชุ้มด้วยน้ำมันไว้ที่หางของมันและก็จุดไปเผา หมาจิ้งจอกรู้สึกประหลาดใจมากกับความตายที่ มันได้หนีอย่างรวดเร็วไปที่ชาวนานผูที่จับมันไว้ มันเป็นเวลาเดียวกับฤดูเก็บเกี่ยวข้าวสาลี แต่แล้วชาวนาก็ไม่ได้เก็บเกี่ยวอะไรเลยในปีนี้ และกลับบ้านด้วยความเจ็บใจ อย่างเจ็บปวด.

    Comment by Taiki Momiki | February 24, 2010 | Reply

  57. The Fox and the Grapes

    One hot summer’s day a Fox was strolling through an orchard
    till he came to a bunch of Grapes just ripening on a vine which
    had been trained over a lofty branch. “Just the thing to quench
    my thirst,” quoth he. Drawing back a few paces, he took a run and
    a jump, and just missed the bunch. Turning round again with a
    One, Two, Three, he jumped up, but with no greater success. Again
    and again he tried after the tempting morsel, but at last had to
    give it up, and walked away with his nose in the air, saying: “I
    am sure they are sour.”

    It is easy to despise what you cannot get.

    วันหนึ่งที่อากาศแสนร้อนระอุ มีสุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งกำลังเดินผ่านสวนผลไม้แห่งหนึ่ง จนกระทั่งมันเดินผ่านพวงองุ่นที่กำลังสุกอยู่บนต้นที่แผ่กิ่งก้านสาขา
    “สิ่งนี้น่าจะช่วยดับกระหายได้” มันพูด
    มันวาดขาถอยหลังไปอย่างช้าๆสอง สามก้าวแล้วมันก็วิ่งและกระโดด แต่ก็พลาด มันหันกลับไปอีกครั้งพร้อมกับนับ หนึ่ง สอง สาม และกระโดขึ้น แต่ก็ไม่สำเร็จ ครั้งแล้วครั้งเล่าที่มันพยายามเอาสิ่งที่ล่อใจเพียงเล็กน้อยนี้ แต่ในที่สุดมันก็หมดหวัง แล้วก็เดินจากไปพร้อมกับสูดดมอากาศ และพูดว่า “ฉันมั่นใจว่ามันบูดแน่ๆ”

    มันง่ายมากที่จะดูถูกดูหมิ่นในสิ่งที่คุณยังไม่ได้สัมผัส

    Comment by Prissana Raipimai 2-1 | February 24, 2010 | Reply

  58. 9.The Cock and the Pearl

    A cock was once strutting up and down the farmyard among the hens
    when suddenly he espied something shinning amid the straw. “Ho! ho!” quoth he,”that’s for me,” and soon rooted it out from beneath the straw. What did it turn out to be but a Pearl
    that by some chance had been lost in the yard? “You may be a treasure,” quoth Master Cock,
    “to men that prize you, but for me I would rather have a single barley-corn than a peck of pearls.”

    Precious things are for those that can prize them.

    9.หัวหน้าและไข่มุก
    หัวหน้าคนหนึ่งเดินขึ้นและลงอย่างวางมาดท่ามกลางบริเวณฟาร์มแม่ไก่ ทันใดนั้น เขาได้เห็นบางสิ่ง คือฟาง อยู่ที่หน้าแข้งเพื่อนของเขา “โฮ้!โฮ้!” เขาพูด “นั่นของฉัน” และรากของมันได้ตกลงมาข้างล่าง อะไรทำให้มันตกลงมา แต่นั่นมันไข่มุกนี่ จะยอมพลาดโอกาสนี้เหรอ “ขอให้ป็นสมบัติ” หัวหน้าบอก สำหรับคนอื่นมันอาจเป็นรางวัล แต่สำหรับฉัน ฉันมีข้าวบาร์เล่ย์และข้าวโพดที่ดีกว่า และก็ได้ขว้างไข่มุกทิ้งไป

    สิ่งมีค่า หรับคนเหล่านั้นแล้ว มันสามารถเป็นรางวัลได้สำหรับพวกเขา

    Comment by น.ส.กานต์ธีรา ผลาผล E.I.C. 3-1 | February 24, 2010 | Reply

  59. สุนัขจิ้งจอกกับเสือดาว
    สุนัขจิ้งจอกกับเสือดาวได้โต้เถียงกันอยู่เรื่องความสวยงามของตน เสือดาวได้โอ้อวดถึงความสวยงามของลายจุดของตน แต่สุนักจิ้งจอกพูดแทรกขึ้นมาว่า มีวิธีมากมายที่จะตกแต่งร่างกายให้สวยงาม อย่างเช่นข้าผู้ที่ไม่สนใจในเรื่องความงามภายนอกแต่ใส่ใจเรื่องความงามในจิตใจมากกว่า
    The Fox and the Leopard

    THE FOX and the Leopard disputed which was the more beautiful of
    the two. The Leopard exhibited one by one the various spots
    which decorated his skin. But the Fox, interrupting him, said,
    “And how much more beautiful than you am I, who am decorated, not
    in body, but in mind.”

    Comment by ปาริชาติ โฆษิตเศรษฐกุล | February 25, 2010 | Reply

  60. ไก่ชนและนกอินทรีย์
    มีเกมส์การต่อสู้รุนแรงของ2 ไก่ชนในฟาร์ม ในที่สุดรอบนี้ ต่างจากรอบอื่น ไก่ชนผู้แพ้หลบหนี และซ่อนตัวอยู่ในมุมเงียบ ในขณะที่ผู้ชนะบินขึ้นไปยังกำแพงสูง และกระพือปีก ด้วยความปลาบปลื้มใจ แล้วได้มีนกอินทรีย์บินอยู่ในอากาศ และฉกไก่ชน ด้วยอุ้งเท้าของมัน ไก่ชนผู้พิชิตก็ออกมาจากมุมทันที และกลายเป็นผู้ชนะ โดยที่ไม่มีใครคัดค้าน
    ภูมิใจไปก่อนการถูกทำลาย

    Comment by พัชรินทร์ พันธภาค | February 25, 2010 | Reply

  61. The fawn and his mother
    A young fawn one said o his mother, “you are larger than dog, and swifter, and more used to running, and you have horns as a defense; why, then, O Mother! do the hounds frighten you so?”
    She smiled, and said: “I know full well, my son, that all you say is true. I have the advantages you mention, but when I hear even the bark of singer dog I feel ready to faint, and fly away as fast as I can.”
    NO argument will give courage to the coward.
    “กวางน้อย กับ แม่”
    กวางน้อย พูดกับแม่ของมันว่า “ท่านตัวใหญ่กว่าสุนัขอีก และ ก็เร็วกว่า และ ก็วิ่งได้คล่องกว่า และ แม่ก็มีเขาเอาไว้ป้องกันตัว ทำไมล่ะ แม่จ๋า สุนัขนั่นทำให้ท่านกลัวมั้ย
    เธอได้ยิ้ม และ พูดว่า “ข้ารู้ดี ลูกข้า ว่าสิ่งที่เจ้าพูดนั้นมันจริง ข้ามีคุณสมบัติอย่างที่เจ้าว่ามา แต่ตอนที่ข้าได้ยินเสียงเห่า ของสุนัขนั้น ข้าก็พร้อมที่จะเป็นลมและ แทบจะบินหนี อย่างเร็วเท่าที่ข้าสามารถ”
    การไม่ต่อเถียงจะไม่ให้ความกล้าหาญกับผู้ขลาด

    Comment by นุชสรา ผิวอ่อน | February 25, 2010 | Reply

  62. The fawn and his mother
    A young fawn one said o his mother, “you are larger than dog, and swifter, and more used to running, and you have horns as a defense; why, then, O Mother! do the hounds frighten you so?”
    She smiled, and said: “I know full well, my son, that all you say is true. I have the advantages you mention, but when I hear even the bark of singer dog I feel ready to faint, and fly away as fast as I can.”
    NO argument will give courage to the coward.
    “กวางน้อยกับแม่”
    กวางน้อย พูดกับแม่ของมันว่า “ท่านตัวใหญ่กว่าสุนัขอีก และ ก็เร็วกว่า และ ก็วิ่งได้คล่องกว่า และ แม่ก็มีเขาเอาไว้ป้องกันตัว ทำไมล่ะ แม่จ๋า สุนัขนั่นทำให้ท่านกลัวมั้ย
    เธอได้ยิ้ม และ พูดว่า “ข้ารู้ดี ลูกข้า ว่าสิ่งที่เจ้าพูดนั้นมันจริง ข้ามีคุณสมบัติอย่างที่เจ้าว่ามา แต่ตอนที่ข้าได้ยินเสียงเห่า ของสุนัขนั้น ข้าก็พร้อมที่จะเป็นลมและ แทบจะบินหนี อย่างเร็วเท่าที่ข้าสามารถ”
    การไม่ต่อเถียงจะไม่ให้ความกล้าหาญกับผู้ขลาด

    Comment by นุชสรา ผิวอ่อน อ.ส ห้อง2 | February 25, 2010 | Reply

  63. 7.The Cat-Maiden

    The gods were once disputing whether it was possible for a living being to change its nature. Jupiter said “Yes,” but Venus said “No.” So, to try the question, Jupiter turned a Cat into a Maiden, and gave her to a young man for a wife. The wedding was duly performed and the young couple sat down to the wedding-feast. “See,” said Jupiter, to Venus, “how becomingly she behaves. Who could tell that yesterday she was but a Cat? Surely her nature is changed?”

    “Wait a minute,” replied Venus, and let loose a mouse into the room. No sooner did the bride see this than she jumped up from her seat and tried to pounce upon the mouse. “Ah, you see,” said Venus,

    “Nature will out.”

    วันหนึ่งเทพบนสวรรค์ก็ถกเถียงกันเรื่อง สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย จะสามารถเปลี่ยนนิสัย/สันดาน (สันดาน = นิสัยที่ติดตัวมา) ได้ไหม

    จูปิเตอร์ก็บอกว่า ได้

    ส่วน วีนัสก็บอกว่า ไม่ได้

    ดังนั้น ทั้งสองก็เลยทดสอบ โดยเสกให้แมว กลายเป็นหญิงสาว ไปแต่งงานกับชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่ง งานแต่งงานก็ผ่านไปได้ด้วยดี

    จูปิเตอร์ก็บอก วีนัสว่าเ เห็นไหมล่ะ ดูเธอวางตัวดีขนาดนี้ ใครจะรู้ว่าเมื่อวานนี้เธอเป็นแมว คนเราน่าเปลี่ยนกันได้

    ช้าก่อน วีนัสพูด แล้วก็ปล่อย หนูตัวหนึ่งวิ่งออกไปหาสาวน้อย ทันใดนั้น แมวในร่างคนก็ วิ่งออกไปตะปบ หนู ตามสัญชาติญาณของแมว

    วีนัส ได้ทีรีบบอก ที่นี้เห็นแล้วใช่ไม๊ล่ะ ในที่สุดสันดาน ก็จะแสดงออกมา

    นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

    คนเราคบกัน อย่าคิดไปเปลี่ยนนิสัยใคร ถ้าจะคบก็ให้คบที่เขาเป็นเขา ถ้าคิดจะเปลี่ยน ให้มองตัวเอง แล้วพยายามเปลี่ยนนิสัยที่ไม่ดีของตัวเอง ยังจะง่ายกว่า

    แต่ถ้าน้องๆ เห็นเพื่อนที่ทำตัวไม่ดี ก็ควรตักเตือนนะคะ นิสัยบางอย่าง ที่ยังไม่เป็นสันดาน ก็สามารถที่จะเปลี่ยนกันได้

    น.ส.ปัทมา คำโส A.E. 2-2 51501030097-5

    Comment by น.ส.ปัทมา คำโส A.E. 2-2 | February 26, 2010 | Reply

  64. 33.The Fox and the Hedgehog

    A FOX swimming across a rapid river was carried by the force of
    the current into a very deep ravine, where he lay for a long time
    very much bruised, sick, and unable to move. A swarm of hungry
    blood-sucking flies settled upon him. A Hedgehog, passing by,
    saw his anguish and inquired if he should drive away the flies
    that were tormenting him. “By no means,” replied the Fox; “pray
    do not molest them.” “How is this?’ said the Hedgehog; “do you
    not want to be rid of them?’ “No,” returned the Fox, “for these
    flies which you see are full of blood, and sting me but little,
    and if you rid me of these which are already satiated, others
    more hungry will come in their place, and will drink up all the
    blood I have left.”

    แปล >>> หมาจิ้งจอกกับเม่น

    ขณะที่สุนัขจิ้งจอกกำลังว่ายน้ำข้ามแม่น้ำอย่างรวดเร็วกำลังโดนกระแสน้ำของน้ำตกพัดพาลงไปสู่หุบเหวลึก ที่หุบเหวนั้นเขาได้อยู่อย่างสงบและมีรอยฟกช้ำดำเขียว เป็นไข้หวัด และไม่สามารถขยับเขยื้อนตัวไปไหนได้เลย ฝูงแมลงดูดเลือดกลุ่มหนึ่งบินอยู่เหนือหัวของเขา เม่นแอบมองเขาด้วยความรู้สึกที่ปวดร้าวปนความสงสัย…ทำไมเขาจึงไม่เคลื่อนตัวออกจากฝูงแมลง “เจ้าทำแบบนั้นหมายความว่าไง?” คำตอบของสุนัขจิ้งจอก “สวดอ้อนวอนให้แก่พวกมัน” “ทำยังไง?” เม่นจึงรีบพูดต่อว่า “เจ้าต้องการกำจัดพวกมันใช่ไหม?” “ไม่” สุนัขจิ้งจอกสวนทันควัน “เนื่องจากแมลงที่เจ้าเห็นพวกนี้เต็มไปด้วยเลือดและบาดแผลจากการต่อยเพียงเล็กน้องเท่านั้น และถ้าเจ้ากำจัดข้าแล้วทำให้เจ้าอิ่มอกอิ่มใจ เหนือสื่งอื่นใดความหิวจะกลับมาที่แห่งนี้อีกครั้ง และจะดื่มกินเลือดของข้าจนหมดและจากไป”

    Comment by Miss.Hattaya Jaichum | March 1, 2010 | Reply

  65. The kid and the wolf
    A kid, returning without protection from the pasture, was pursued by a wolf . Seeing he could not escape, he turned round, and said ” I know, friend wolf, that I must be your prey, but before I dei I would ask of you one fevor you will play me a tune to which I may dance.” The wolf complied, and while he was piping and the kid was danceing, some hounds hearing the sound ran up and began chasing the wolf. Turning to the kid, he said, ” It is just what I deserve; for I, who am only a butcher, should not have turned piper to please you. ” In time of dire need, clever thinking is key or outwit your enemy to save your skin.

    ” เด็ก และ หมาป่า ”
    เด็กกำลังย้อนกลับมาจากทุ่งหญ้าโดยปราศจากโดยถูกไล่ล่าจากหมาป่า ดูเขาหมดหนทางหนี แล้ววิ่งไปรอบๆเป็นวงแล้วพูดขึ้นว่า ” ฉันรุ้ จ้าเพื่อนหมาป่า ว่าฉันจะต้องเป็นเหยื่อของเจ้า แต่กอ่นที่ฉันจะตาย ฉันอยากจะขอร้องจากเจ้าอย่างหนึ่ง คือว่า เจ้าช่วยเล่นดนตรีให้ข้าเต้นหน่อยจะได้ไม๊ ? ” เจ้าหมาป่าตอบรับคำขอร้องและก็เริ่มการบรรเลงปี่ ส่วนเด็กก็กำลังเต้นอยุ่ ในขณะนั้นหมาล่าเนื้อก็ได้ยินเสียงปี่ที่หมาป่ากำลังเล่นและออกตามล่าเจ้าหมาป่า กลับมาดูเด็กน้อยได้พูดว่า ” มันเป็นสิ่งที่ฉันสมควรที่จะทำ เพื่อตัวฉัน ที่เป็นคนขายเนื้อ และไม่มีทางที่จะส่งปี่ไปให้เจ้าได้ตามคำขอ ” ในเวลาที่เลวร้ายเช่นนี้ การคิดอย่างชาญฉลาดเป็นกุญแจหรือทางที่จะหลุดพ้นจากศัตรูเพื่อที่จะรักษาตัวเองไว้.

    Comment by นายเมธานันท์ หนักแน่น | March 1, 2010 | Reply

  66. Thanks for sharing, this is a fantastic post.Really thank you! Great.

    Comment by Anderson Greenlaw | January 15, 2012 | Reply


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: