Somboon’s basic translation

Just another WordPress.com weblog

เสาวรส ห้องทองแดง

32.The foolish Brahmin

   Once upon a time a foolish brahmin came to visit Birbal with a strange request. He wanted to be addresse as ‘pandit’. Now, the term ‘pandit’ refers to a man of learning. But unfortunately this poor brahmin was uneducated. Birbal tried to explain the difference to him saying that it was not correct to call an uneducated man a pandit and becaues of this very reason it would be improper to call him so. But the silly brahmin had his heart set on this title.

    So,as usual, Birbal had a brilliant idea. He said that as the brahmin was an uneducated man he should hurl abuses and stones at anyone who dared to address him by the very same title he wanted. Then Birbal called all his servants to himself and ordered them to call this lowly brahmin a pandit. The brahmin was very pleased. But the moment the servants started calling out to him as ‘pandit’. he pretended to be very angry and started to abuse them loudly.Then he picked up a few stones and hurled them in their direction. All as per clever Birbal’s advice.

     All this shouting and screaming drew a crowd. When people reaised that this brahmin was erupting every time anyone called him ‘pandit’,they all started to tease him. Over the next couple of days, he would constantly hear the refrain’pandit’ wherever he went. Very soon the whole town started referring to him as ‘pandit’ much to his delight.

     The foolish brahmin never realised why people were calling him in this manner. And was extremely pleased with the result. He thanked Birbal from the very bottom of his foolish heart.

 

 

32. พราหมณ์โง่

     กาลครั้งหนึ่งมีพราหมณ์ผู้โงเขลาคนหนึ่งเดินทางมาหาเบียร์บัล ด้วยคำร้องขอที่ต่างออกไป เขาต้องการจะมีตำแหน่งเป็นบัณฑิต เนื่องจากคำว่าบัณฑิตหมายถึงคนที่มีความรู้มีการศึกษา แต่โชคร้ายพราหมณ์ผู้ยากจนนี้ไม่มีการศึกษา เบียร์บัลพยายามอธิบายความแตกต่างให้เขาฟังเกี่ยวกับคำพูดนั้นว่า มันไม่เหมาะสมที่จะเรียกคนไม่มีการศึกษาว่า บัณฑิต และด้วยเหตุผลนี้เองมันจึงไม่สมควรเรียกเขาเช่นนั้น แต่พราหมณ์งี่เง่าก็ได้ตั้งใจไว้กับเรื่องนี้มาก

     และแล้วอย่างที่เกิดขึ้นบ่อยๆ เบียร์บัลได้ใช้ปัญญาอันหลักแหลมของเขา พูดกับพราหมณ์ผู้ไม่มีการศึกษาผู้นี้ว่า เขาจะปาการเหยียดหยามและก้อนหินไปยังใครก็ตามที่มาท้าทายตำแหน่งของเขา โดยเรื่องเดียวกันที่เขาต้องการ  จากนั้นเบียร์บัลได้เรียกคนรับใช้ทั้งหมดของเขาด้วยตนเอง และสั่งให้พวกเขาเรียกพราหมณ์ตำต้อยผู้นี้ว่าบัณฑิต พราหมณ์รู้สึกพอใจมาก แต่ในขณะที่เหล่าคนรับใช้เริ่มเรียกเขาว่าบัณฑิต เขาก็แกล้งทำเป็นโกรธมากและเริ่มด่าว่าพวกคนรับใช้ด้วยเสียงอันดัง  จากนั้น เขาก็หยิบหินขึ้นมาสองสามก้อนแล้วปาหินเหล่านั้นไปทางเหล่าคนรับใช้ ทั้งหมดตามคำแนะนำของเบียร์บัลผู้เฉลียวฉลาด

     เต็มไปด้วยเสียงตะโกนและเสียงโห่ร้องของฝูงชน เมื่อผู้คนเห็นว่าพรามณ์ผู้นี้จะระเบิดอารมณ์ตลอดเวลาใส่ใครก็ตามเรียกเขาว่าบัณฑิต พวกเขาเริ่มยั่งโมโหเขา สองวันต่อมาเขายังคงได้ยินคำว่าบัณฑิตอยู่เสมอที่ใดก็ตามที่เขาไป ในไม่ช้าทั่วทั้งเมืองต่างพากันเรียกเขาว่าบัณฑิต ทำให้เขาพอใจมาก

     พราหมณ์ผู้โง่เขลา ไม่เคยสงสัยว่าทำไมผู้คนถึงเรียกเขาด้วยท่าทางเช่นนี้ และนั้นก็ทำให้เขาพอใจเป็นอย่างยิ่งกับผลลัพท์ที่เกิดขึ้น เขาขอบคุณเบียร์บัลจากก้นบึ้งของหัวใจโง่ๆของเขา….

 

 

                                                                                      น.ส.เสาวรส ห้องทองแดง

                                                                                    อังกฤษสื่อสาร2-3เลขที่32

                                                                                     

 Submitted:  13 ธันวาคม 2008 17:15

 

January 22, 2009 - Posted by | Uncategorized

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: