Somboon’s basic translation

Just another WordPress.com weblog

มาย นิ่มเรือง

37 ) Birbai’s Knichri 

On a cold winter day,Akbar and birbal took a walk along the lake.A thought came to birbal that a man would do anything for money.He expressd his feeling to Akbar.Akbar then  put his finger into the lake and immediately removed it because he shivered with cold.

Akbar said”I  don’t think a man would spend and entire night in the cold water of this lake for money.”

Birbal replied “I am sure I can find such a person.”

Akbar then challenged birbal into finding such a person and said that he would reward yhe person with a thousand gold coins.

Birbal searched far and wide until he found a poor man who was desperate enough to accept the challenge.The poor man entered the lake and Akbar had guards posted near him to make sure that he really did as promised.

The next morning the guards took the poor man to Akbsr.Akbar asked the poor man if he had indeed spent the night in the lake.The poor man replied that he had.Akbar then asked the poor man how he managed to spent the night in the lake.The poor man repliedthet there was a street lamp near by and he has kept attention affixed on the lamp snd away from the cold.Akbar then said that there would be no reward as the poor man had survived the night in the lake by the warmth of the street lamp.The poor man went to Birbal for help.

The next day, Birbal did nit go to court.The king wondering where he was sent a massenger to his home.The massenger came back saying that Birbal would come once his Khichri was cooked.The king waited hours but Birbal did not came.Finally the king decided to go to Birbal’s house and see what he was upto.

He found Birbal sitting on the floor naer some burning twigs and a bowl filled with Khichri hanging five feet above the fire.The king and his attendants couldn’t helo but laugh.

Akbar then said to birbal “How can the Khichri be cooked if it so far away from the fire?”

Birbal answerd “The same way the poor man received heat from a street lamp that was more than a furlong away.”

The King understood his mistake and gave the poor man his reward.  

 

37) คิชรีของเบอร์เบิล

ในวันที่เป็นฤดูหนาว อักบาร์กับเบอร์เบิ้ลเดินไปเรื่อย ๆณ ทะเลสาบแห่งหนึ่ง   เมื่อเดินมาถึง      เบอร์เบิ้ลได้ กล่าวขึ้นว่า ผู้ชายอยากทำสิ่งหลายสิ่งเพื่อเงิน  เบอร์เบิ้ลแลกเปลี่ยนความรู้สึกนึกคิดของเขากับอักบาร์แล้วอักบาร์ก็เอานิ้วของเขาจุ่มลงไปที่น้ำในทะเลสาบ และถอนนิ้วขึ้นทันทีทันใดเนื่องจากเขาหนาวสั่นไปด้วยความหนาวนั้น

อักบาร์กล่าวว่า ฉันไม่คิดว่าผู้ชายจะอยากใช้ชีวิตกลางคืนทั้งคืน ในน้ำที่เย็นยะเยือก ในทะเลสาบแห่งนี้เพื่อเงิน

เบอร์เบิลตอบกลับ  ฉันแน่ใจว่า ฉันสามารถหาบุคคลเหล่านี้ได้

แล้วอักบาร์ก็ท้าดวลกับเบอร์เบิลให้หาบุคคลเหล่านั้นและพูดว่าเขาจะให้รางวัลกับคนเหล่านั้น    ด้วยเหรียญทองหนึ่งพันเหรียญ

เบอร์เบิลออกค้นหาทั้งไกลและใกล้ จนกระทั่งพบชายผู้ยากจนคนหนึ่งผู้ซึ่งมีความต้องการอย่างมากพอที่จะยอมรับการแข่งขันในครั้งนี้

ชายผู้ยากจนคนนั้นเข้ามาที่ทะเลสาบกับอักบาร์พร้อมด้วยทหารองครักษ์หลายคนอยู่ใกล้ๆด้านหลังของอักบาร์ เพื่อทำความแน่ใจว่าเขาจะทำตามสัญญาจริงๆ

เช้าวันต่อมาทหารองครักษ์เห็นชายผู้ยากจนคนนั้นอยู่กับอักบาร์ อักบาร์ถามผู้ชายผู้ยากจนคนนั้นว่า คุณใช้ชีวิตยามค่ำคืนอยู่ในทะเลสาบนี้จริงหรือ ชายซึ่งยากจนคนนั้นตอบกลับว่า เขาได้ทำมันจริง แล้วอักบาร์ก็ถามชายผู้ยากจนอีกว่าคุณมีวิธีการอย่างไรล่ะในการจัดการกับการใช้ชีวิตยามค่ำคืนในทะเลสาบ ชายผู้ยากจนตอบกลับอีกว่าเขาได้รับแสงไฟจากถนนที่อยู่ใกล้ๆนี้  และพิจารณาในแสงนั้น จากนั้นความหนาวก็พลันหมดไป แล้วอักบาร์ก็พูดขึ้นว่าเขาไม่มีรางวัลที่จะมอบให้กับชายผู้ยากจนซึ่งต่อสู้กับเวลากลางคืนในทะเลสาบด้วยความอบอุ่นจากแสงไฟของถนน                              ชายผู้ยากจนคนนั้นจึงไปหาเบอร์เบิลเพื่อขอความช่วยเหลือ

วันต่อมา เบอร์เบิลไม่ได้ไปที่ราชสำนัก  ทั้งๆที่พระราชา (อักบาร์) ก็ได้ส่งผู้ส่งสารไปที่บ้านของเบอร์เบิลแล้ว  ผู้ส่งสารได้กลับมาและพูดว่า เบอร์เบิลจะมาพร้อมกับคิชรีของเขาที่ปรุงแล้ว  อักบาร์รอนานราวๆชั่วโมง   แต่เบอร์เบิลก็ยังไม่มา  สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจไปที่บ้านของเบอร์เบิลและเห็นเขากำลังทำอะไรบางอย่างอยู่

อักบาร์พบเบอร์เบิลกำลังนั่งอยู่บนพื้นซึ่งกำลังเผากิ่งไม้หลายกิ่ง พร้อมกัยชามที่เติมคิชรีซึ่งห้อยอยู่เหนือกองไฟที่สูงห้าฟี๊ต  พระราชา (อักบาร์)ให้ความสนใจ และไม่ช่วย แต่กลับหัวเราะ

แล้วอักบาร์ก็พูดกับเบอร์เบิลขึ้นว่าคุณจะปรุงคิชรีอย่างสบายๆจากกองไฟได้อย่างไร?

เบอร์เบิลตอบขึ้นว่า ก็ใช้วิธีเดียวกันกับชายผู้ยากจนผู้นั้นที่ได้รับความอบอุ่นจากแสงไฟในถนนซึ่งมีระยะทางถึงสองร้อยยี่สิบหลาหลา

พระราชา(อักบาร์)จึงเกิดความเข้าใจในความผิดพลาดของเขาและให้รางวัลแด่ชายผู้ยากจนผู้นั้น…

 

น.ส.มาย     นิ่มเรือง 

AE 2-2 

 

Submitted: 17 ธันวาคม 2008 13:53

January 22, 2009 - Posted by | Uncategorized

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: