Somboon’s basic translation

Just another WordPress.com weblog

34. Pandit Sevaram

One day a Brahmin by the name of Sevaram asked Birbal for help. He said that his forefathers were great Sanskrit scholars and that people used to respectfully refer to them as Panditji. He said that he had no money nor need for wealth, he was content living a simple life. But he had just one wish. He wished people would refer to him as Panditji too. He asked Birbal how he could achieve this.
Birbal said that the task was fairly simple. If the Beahmin followed his advice word for word, this task could be achieved. Birbal advised the Brahmin to shout at anyone who would call him Panditji from now on.
Now the children who lived on the same street as the Brahmin did not like him since he scolded them often. They were just waiting for an opportunity to get back at him. Birbal told the children that the Brahmin would get really irritated if they would start calling him Panditji. The children started calling him Panditji and the Brahmin as advised by Birbal started shouting at them. The children spread the word to all the other children in the neighborhood that Sevaram hated being called Panditji, so they in turn all started calling him Panditji. After a while, Sevaram got tired of scolding them but everyone already was used to calling him Panditji. Hence the game was over but the name stuck.
 
34.
บัณฑิตศิวะราม

วันหนึ่งพราหมณ์ผู้หนึ่งซึ่งถือกำเนิดมาในนามของศิวะรามได้ขอความช่วยเหลือจากเบียร์บัล เขาพูดว่าบรรพบุรุษของเขาคือผู้เชี่ยวชาญภาษาสันสกฤตผู้ยิ่งใหญ่และผู้คนเคยนับถือและกล่าวถึงพวกเขาในฐานะที่เป็นบัณฑิต เขาไม่มีเงิน เขาไม่ต้องการความมั่งมี เขายินดีกับการดำเนินชีวิตที่ธรรมดาปกติ แต่เขาหวังสิ่งหนึ่ง เขาหวังให้ประชาชนกล่าวถึงเขาในฐานะที่เป็นบัณฑิตด้วยเหมือนกัน เขาถามเบียร์บัลว่าเขาจะได้รับสิ่งนี้ไหม
เบียร์บัลบอกว่างานนี้หนักพอสมควร ถ้าพราหมณ์ทำตามคำแนะนำของเขาอย่างถูกต้อง เขาก็จะได้รับสิ่งที่หวัง เบียร์บัลให้คำแนะนำว่าให้พราหมณ์ตะโกนว่าไปที่คนที่เรียกพราหมณ์ว่าบัณทิต
บัดนี้พวกเด็กๆที่อาศัยอยู่บนถนนสายเดียวกับพราหมณ์ไม่ชอบเขา ตั้งแต่ที่เขาดุพวกเด็กๆ พวกเด็กๆกำลังรอโอกาสเอาคืนเขา เบียร์บัลบอกเด็กๆว่า พราหมณ์จะเคืองจริงๆ ถ้าพวกเด็กๆ เรียกเขาว่าบัณฑิต เด็กๆเริ่มเรียกเขาว่าบัณฑิต และพราหมณ์ก็ทำตามคำแนะนำของเบียร์บัลและเขาก็ตะโกนว่าพวกเด็กๆ เด็กๆ เริ่มกระจายข่าวให้เด็กคนอื่นๆ ในหมู่บ้านรู้ ว่าศิวะรามเกลียดการถูกเรียกว่าบัณฑิต ดังนั้นพวกเด็กๆ เริ่มเรียกเขาว่าบัณฑิตทีละคนสองคน หลังจากนั้นศิวะรามได้เบื่อการดุพวกเด็กๆ แต่ทุกคนเคยชินกับการเรียกเขาว่าบัณฑิตเสียแล้ว จากนี้ไปเกมจบแต่ชื่อยังคงอยู่
 
 
 
นางสาวอรอนงค์  แป้นกลม
เลขที่  34  อังกฤษสื่อสารสากล  2-3

Submitted:  Friday, December 12, 2008 2:07 PM

December 14, 2008 - Posted by | Uncategorized

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: